KADIN ERKEĞİN ARAKASINDA DEĞİL, YANINDA OLMALI VE SAĞINDA

YÜRÜMELİDİR!-1

Kadının Türk töresinde ve İslam dininde yerine ve bu konuda Ülkücü hareketin düşünce ve görüşüne geçmeden önce sizlere Batıda ve bizde kadın haklarının tarihi gelişimi konusunu satırbaşlarıyla paylaşmak istiyorum.
Kadın Batıda uzun yıllar boyunca Hıristiyanlık ve Yahudiliğin etkisiyle cinsel özellikleri itibarıyla suçlanarak toplum dışına itilen, eksik, kusurlu ve hatta insanlığı bile tartışılan bir yaratık olarak değerlenmiştir.
Eski Hint hukukuna göre kadın; evlenme, miras ve diğer bütün işlemlerde hiç bir hakka sahip değildir. Kadının aşağılık duygulara, zayıf bir karaktere ve kötü ahlaka sahip olduğu kabul ediliyordu. Budizm'in koruyucusu Buda, başlangıçta kadını bu yüzden dinine bile kabul etmiyordu. Hindililer arasında, dul kalan kadınları yakmak adeti, çok eskiden beri vardı. Ölen kocasının cesedi üzerinde yakılan kadın, sadık ve saygıdeğer bir eş olarak kabul edilirdi.
Eski Yunan'da, tamamen bir eşya olarak kabul edilen kadın, çarşıda alınıp satılan bir varlıktı. Kadın, hürriyeti olmayan, seks ve fuhuş aracı bir varlık sayılırdı. Eflatun'a göre kadın, elden ele dolaşmalıdır. Aristo'ya göre de kadın, yaratılışta yarım kalmış bir erkektir.
Roma toplumunda, cinsel arzuları tatmin etmekten başka bir görevi olmayan kadın, evinin kapısına gündüz bayrak, gece kırmızı fener asarak, Romalıları eğelendiriyordu.
Eski Isparta'da, cinsel bakımdan kuvvetli kadın, başka kimselerle de ilişkide bulunmaya zorlanırdı.
Eski Çinlilerde kadın, insan sayılmaz, ona ad bile takılmazdı. Kadın; bir, iki, üç... diye sayı ile çağrılırdı.
Eski İngiltere'de M.S. beşinci yüzyıldan on birinci yüzyıla kadar kocalar, karılarını serbestçe satabilirlerdi. İlk günahın işlenmesine sebep olan ve böylece insanlığın felaketini hazırlayan bir kadın olduğuna inanan Hıristiyan milletler, kadına şeytan diye bakmışlardır.
Hatta daha yakın bir geçmişte, İngiliz piskoposlarından Dour, 1888 yılında Vertminister kilisesinde hutbe verirken şöyle diyordu: "BUNDAN YÜZ SENE ÖNCESİNE GELİNCEYE KADAR KADIN, ERKEĞİN SOFRASINA OTURMAK HAKKINA SAHİP OLMADIĞI GİBİ, KENDİSİNE SORULMADAN SÖZE BAŞLAMASI DA CAİZ DEĞİLDİR.... KOCASI DA BAŞININ UCUNA KOCAMAN BİR SOPA ASARDI Kİ, KARISI NE ZAMAN BİR EMRİNİ TUTMAZSA KULLANIRDI...."
Altıncı yüzyılda Fransızlar da kadının insan sayılıp sayılmayacağını araştırmışlar ve nihayet erkeğin hizmetçisi olduğu sonuncuna varmışlardı.
İslam'ın gelişinden önce Arap müşrikler de kız çocuklarını, beş altı yaşına varınca, bayramlık elbiseler giydirerek süsleyip, akraba ziyaretine götürme bahanesiyle çölde kazdıkları çukura atarlar ve üzerini acımasızca örtüp dönerlerdi. Hatta bazen hamile olan bir kadın, doğumunu önceden hazırlanan bir çukurda yapar, eğer doğan çocuk kız olursa, çukurdan alınmaz, üzeri kapatılarak öldürülürdü. İşte bu cehalet çağı, kız çocuklarının diri diri toprağa gömüldüğü çağ olarak bilinir.
Yahudilere göre kadın, Hz. Adem'i yoldan çıkardığı(!) için lânetlenmiştir her sabahki dualarında meselâ şu cümle geçmektedir: “Ezeli ilahımız, kâinatın kralı beni kadın yaratmadığın için sana ham dolsun.(1)
Hıristiyanlık döneminde de kadın, uzak durulması gereken bir varlıktır. Din adamları bekar kalarak, ruhbanlıkla ALLAH katındaki derecelerinin artacağına inanıyorlardı.
Komünist teoride kadın, zaten burjuva sınıfının elinde orta malıdır. Bu uygulamayı yasal hale getirmekten öte yapılacak bir şey yoktur.(2)
Cinsel Özgürlük, Kadının felaketi olmuştur.
1960'larda Batı toplumunda “Cinsel özgürlük” diye başlatılan cinsel serbestlik; gazetelerin, dergilerin, filmlerin, video kasetlerin en birinci konusu olup çıktı. Birçok ülkelerde seks fuarları bile açıldı. Hiçbir sınır tanımayan cinsellik hareketi sanki hayatın tek amacıymış gibi gösterildi. O yıllarda bu çılgınlığı savunanlar, şimdi sonuçta kendileri ürkmeye başladı. Çünkü Batı'da cinsel yasakların kalması işe yaramadı. Aksine gençlere yeni bir problem getirdi. O da cinsel arzuların yok olmaya başlaması. Ahlâkçı anlayışların parçalanmasında açılan savaş başarıya ulaştı. Fakat bugünkü manzara toplumu çok kötü bir noktaya getirdi. Her gece bir başkasıyla yatağa giren kadın ve erkekler, aile mutluluğunu kaybettiler ve hepten mutsuz oldular. Bu işten en çok zararlar çıkanlar da şüphesiz ki genç kızlar ve kadınlar oldu. Kozmopolit Batı'lı, özlediği seks serbestliğine ulaşmış, fakat yine de mutlu olmamıştır. Olamazdı da... Batı Almanya, İsveç, Fransa, İngiltere gibi gelişmiş Avrupa ülkelerinde binlerce kadın üzerinde geniş bir araştırma yapan sosyologlar, cinsel serbestliğin başarılı olamadığını, istediği kişiyle seks yapan kadınların mutsuz oldukları tespit edildi.
Böylece 1960'lı yıllarda başlayan sözde kadının özgürlüğü hareketi, başarısızlıkla sonuçlandı. Özellikle İsveç, 1930 yıllarına döndü. Gençler erken evleniyor, çok çocuk yapıyordu ve birbirlerine ölene kadar sadık kalıyorlar.
Geleneklerine bağlı, modern ama dürüst ve namuslu kadınlar, daha mutlu olduklarını açıkladılar. Her ece başka bir erkekle gezen, kocasından istediği zaman izin alabilen, ekonomik ve cinsel serbestliğe özenen binlerce kadın, çok mutsuz ve yalnız olduklarını anlattılar. “Keşke beni çok seven, hata yaptığım zaman dövebilen bir kocam olsaydı” diye itiraflarda bulundular.
20 yıl önce serbest seksi savunan Almanya'da durum facia. Çünkü böylesine serbest kadınların yüzde 47'si boşanmak için uğraşıyor.”Serbest kaldık ama daha mutsuz olduk” diyorlar.
Bunlar bir gerçeğin ifadesi. Fakat bu ifadeler henüz kadın varlığının kurtuluşu için umut verici değil. Hele Müslüman Türk ailesinin temel taşı olan genç kadınları ve genç kızları aynı iğrenç bataklığın içine atma hevesi, tek kelimeyle dehşet verici... Millet hayatının en aziz varlığı olan kadın, fuhuş tüccarlarının elinde oyuncak haline getirilmiştir. . Kadın, çok hazindir ki, sokağın sahipsizliğine ve acımasızlığına terk edilmiştir. Devleti ve milleti için en asil duyguların taşıyıcısı kadın, ailesinden ve çocuklarından koparılarak adi zevklerin tatmin aracı olarak görülmek istenmektedir.
Çağdaş Kölelik
Kadın, sinema afişlerinde, dansöz sahnelerinde, çıplak basın sayfalarında, çorap ve sakız reklâmlarında bir et yığını olarak takdim edilmekte, kadın vücudu cinsel isteklerin tahrik ve tatmin aracı olarak kullanılmaktadır. Her şeyden önce “ana” olan kadın, bütün dünyada olduğu gibi ülkemizde de onurundan çok şey kaybetmektedir.

KADIN ERKEĞİN ARAKASINDA DEĞİL, YANINDA OLMALI VE SAĞINDA YÜRÜMELİDİR!-2

Kadın, bugün reklâmcılığın vazgeçilmez bir aracı haline getirilmiştir. Reklâmların büyük bir çoğunluğunda görülen odur ki, asıl reklâmı yapılan maldan çok kadın eti sergilenmekte ve pazara çıkarılan mal gibi ortaya atılmaktadır. Bu da doğal olarak kadını yıpratmakta ve onu; ar, namus, şeref, haysiyet gibi yüce duygulardan uzaklaştırmaktadır.
Diğer taraftan, Türk kadının şerefinden, namusundan, asalet ve onurundan zerre kadar bir duygu taşımayan sokak kadınlarının, fahişelerin, hayat kadınlarının, bar ve pavyon kadınlarının yaşadıkları çirkef hayat, sinemalarda,, video bantlarında, Internet sitelerinde, televizyon dizilerinde, gazete ve dergi sayfalarında genç kızlarımıza ve kadınlarımıza övülerek ve özendirilerek anlatılıyor. Bu iğfallere kapılan genç kızlar, lüks hayat özlemiyle, sinema ve ses sanatçısı olma hevesiyle, yuvasından ayrılıyor ve dönüşü olmayan yolda, kadın ticareti yapan hain ellerde ve seks zindanlarında ömür bitiriyor.
Gazete sütunlarında yer alan(affedersiniz)kızını ve karısını satanlar, evinden kaçıp giden kızlar, randevu evlerine ve pavyonlara düşen genç aile kızlarının ve sonuçta genelevlere toslamakla karşı karşıya kalan kadınların tüyler ürpertici haberleri, Türk ailesinin nasıl bir uçurumun başında olduğunu göstermektedir. Her türlü hayasızlığın özendirildiği bir ülkede, ahlak değerlerinin, hala ayakta kalmasını(buna “ayakta kalmak” denilirse tabii!!)beklemek, diken ekip gül toplamak isteyen insanın haline benzer(.3)
Yetkililerin açıklamasına göre, hayatını fuhuşla kazanma yoluna giden fişli-fişsiz kadın sayısı, İstanbul gibi tek bir ilimizde 100 binden fazladır. İlgililer, son zamanlarda evinden kaçıp, kötü yollara sürüklenen 18 yaşından küçük kızların sayısında hızlı bir artış olduğunu ve hafta da en az 80-100 kadının ahlak zabıtası tarafından fişlendiğini ifade etmektedirler.
Kötü Bir Yarış...Hem de Nasıl....
Yazılı ve görsel medya devamlı teşvik ediyor... Türk insanı, ister-istemez kötü bir yarışın içine sokuluyor.
İnsanımız, "Sende var da niçin bende yok?" mantığı içinde hareket ediyor. Biranda her şeyi değiştirmek istiyor. Dün giydiğini bugün giymiyor; dün yediğini bugün yemiyor; dün bindiği arabaya bugün binmiyor...Hatta dün oturduğu evi dahi bugün beğenmiyor...İşte ne olursa bundan sonra oluyor..
Gelen gideni karşılamayınca sıkıntılar baş gösteriyor...
Aile içinde her şey altüst oluyor. İcra memurlarından biri geliyor, biri gidiyor... İşte bu noktada kadın erkek boşanmaları ortaya çıkıyor. Kocasından ayrılan kadının eğer geçinebileceği kadar geliri yoksa; anne ve babasının yanına da sığınma imkanı bulamıyorsa veya sığınıp da onların yanında rahat edemiyorsa, felaketin zalim çanları işte bu noktada devreye giriyor... Artık satılacak herhangi bir şey de yoktur. Geride sadece tek bir şey(.......)kalmıştır.
Bütün bunlara sebep olan ve aşırı savurganlığı tetikleyen görüldüğü gibi medyadır.
Ne yapıp yapı şu medya denilen şey mutlaka ıslah edilmelidir.
Reklâmların ortaya koyduğu bu rezalete ve bunca kepazeliğe artık dur denilmelidir.
Eskiden kapalı bir toplum halinde yaşıyorduk. Kimsenin kimseden haberi yoktu. Herkes halinden razıydı. İnsanımız, içinde bulunduğu halin dışında başka bir dünya bilmiyor, tanımıyordu. "Demek hayat denilen şey bu" deyip; kaderine razı olup, devam edip gidiyordu.
Ya şimdi öyle mi?...
Görsel medya, uzayı yere indiriyor, yerleri de uzaylara taşıyor.. Kuşun uçmadığı kervanın geçmediği en ücra köylere canlı yayın yapıyor. Bütün dünyayı ve dünyada olup bitenleri getirip önümüze seriyor.
Şunu demek istiyorum: Görmeyen, bilmeyen, anlamayan kalmadı...Olumlu-olumsuz artık insanlar her şeyi biliyor ve görüyor..".Demek ki benim kaderim de böyleymiş" deyip; mutlu olana ve hayatını bu çizgide sürdürene neredeyse rastlamak imkansız.
Türk insanın içi içine sığmıyor....
"Neden onlar öyle de biz böyleyiz" diye soranlardan ve- şimdilik- kinlerini içine atanlardan geçilmiyor.
Evet...Çaresizlik....
İfade etmeye çalıştığım şeylerin ve benzeri problemlerin sebeplerinin başında "ÇARESİZLİK" gelmektedir. Bize göre çaresizlik: Bilgisizlik, sevgisizlik, ilgisizlik... Parasızlık kısaca beyin, kalp ve mide açlığıdır.
"Çaresiz insan "denilince, hemen akla para gelmemelidir. Nice parası olan zengin insanlar tanıdık. Biz Onların birçoğunu dünyanın en çaresiz insanları olarak gördük.
Cepleri doludur... Kasalarının ve keselerinin nefes alacak hali kalmamıştır. Bütün bankalar bu insanların tesir sahasındadır.
Her bankada hesabı vardır.
Biliyor musunuz, hani şu sokaklımızı temizleyen, ormanlarımızı koruyan, çöplerimizi alan insanlar var ya; bunlar bu dürüst ve namuslu insanlar; alın teri istismarcısı, el emeği-göz nuru hırsızı birtakım zenginden çok daha huzurludurlar.
Beyin, yürek ve fizik zenginliği olmadan; para zenginliğinin hiç bir kıymeti yok!
Böyle bir zenginlik sadece para zenginliği, başta sahibi olmak üzere, herkese, her şeye düşmandır.Türk insanına musallat olan ve geri kalmamızı hazırlayan felaketlerimizin başta gelenlerinden biri de paranın şımarttığı cahil zenginler ve haramzadelerdir..
Bu millet bu "ÇAĞDAŞ KARUN”lardan da çok çekti ve halen de çekiyor.
Devletin malı deniz, yemeyen d......muz mantığı ile hareket eden domuzlar! Her iki dünyada on parmağımız yakanızdan inmeyecektir; bunu bilin ve unutmayın e mi?!
Doğru ve dürüst olan, vergisini ve zekatını veren alın teri ve elemeğini kutsal bilen zenginlere kimsenin bir şey dediği tabii ki olamaz!
Bilmiyorum var mı?...
Mutlaka vardır....
Niçin olmasın?...
Söz buraya gelmişken, lütfen ne olur; bir defa daha tekrar etmeme izin veriniz:
İNSANI İNSAN YAPAN YANİ "İNSANLAŞTIRAN" İNSAN GİBİ İNSAN EDEN; MÜSLÜMAN'I "MÜSLÜMANLAŞTIRAN" MÜSLÜMAN GİBİ MÜSLÜMAN KILAN; TÜRK'Ü DE "TÜRKLEŞTİREN" YANİ TÜRK GİBİ TÜRK YAPAN; O İNSANIN BEYİNDİR, KALPİDİR VE DE MİDESİDİR.
BU ÜÇ MEKANI O'NUN İSTEDİĞİ ŞEKİLDE; O'NUN GÖSTERDİĞİ. YOLDA VE O'NUN ÖĞRETTİĞİ BİÇİMDE DOYURMADAN-BESLEMEDEN- NE İNSAN OLUNABİLİR VE NE DE MÜSLÜMAN...İYİ BİR İNSAN; AHLAKLI VE DÜRÜST BİR MÜSLÜMAN OLMADAN KAHRAMAN RUHLU BİR TÜRK OLMAK İSE; EŞYANIN TABİATINA AYKIRIDIR.LÜTFEN! "TÜRK" KELİMESİNİN ANLAMINI BİR KEZ DAHA GÖZDEN VE GÖNÜLDEN GEÇİRİNİZ!
Yoksa Konudan Çok mu Uzaklaştık.....
Hayır, bu millet için bir felaket olarak nitelendirdiğimiz bu noktaya nasıl geldiğimizi, ve kimler tarafından getirildiğimizi ;Asil ve aziz Türk kadınının maruz kaldığı, bu denli bela ve musibetlere kimlerin sebep olduğu hususu üzerinde durmaya çalıştık.
Konu ile ilgili, paylaşmak istediğimiz başka şeyler de var.

Sefil Olursa Kadın, Alçalır Elbet Beşer
Dostlar, "günümüzde bütün cemiyetler manen çeşitli "huzursuzluk ve buhran" dalgalanmaları içindedir.
Hangi cemiyeti tahlil etmek istiyorsanız, önce o cemiyetteki "KADIN"ın durumuna bir bakınız. Bu bakış sizi, bütün sebeplerin ve izahların sırrını sezdirebilen bazı ön tespitlere götürebilir. Şair'in feryadını hatırlayınız:SEFİL OLURSA KADIN, ALÇALIR ELBET BEŞER"
Aslında kadının sefilleşmesi bir neticedir; cemiyetin alçalması ise, ona sımsıkı bağlı bulunan bir diğer neticedir. Sebebi görmek için bir adım daha atmak lazımdır.
"Kadına kıymet kazandırmak, onu manevi zenginliklerle mücehhez kılmak, hem ferdi, hem içtimai, hem dünyevi, hem ebedi saadetlere kavuşmanın en mühim teminat şartlarından biridir."
Bunu da en iyi şekilde ancak ve yalnız İslam gerçekleştirebilir. Tarih şahittir, kainat şahittir; hakikatler bütün vuzuhuyla ve ihtişamıyla gözler önündedir."(4)
Türk Töresinde Kadının Yeri
Bir defa erkeğin arkası değildir asla!
Kadın arkada, erkek önde...
Hacı efendinin eli arkasında Frankfurt metrosunda Paris'in Şanzelizesinde gerine gerine...sallana sallana yürüyor...Kadını, çocuklarının annesi ise arkada hem de yedi adım geride süklüm-püklüm düşe-kalka efendisine yetişmeye çalışıyor.
Yabancılar da bu hale kimi zaman gülerek ve kimi zaman da kızarak bakıyor...
Kendi aralarında da” İşte Türkler....Ne olacak Müslüman bunlar...” diye konuşuyorlar.
Bir değil; bir çok defa şahit oldum bu ve benzeri olaylara.
Tabii...utandık, sıkıldık... İçimiz yandı, yüzümüz kızardı.....
Sesimizin çıktığı kadar haykırmak istedik, fakat yapamadık:EY İNSANLAR! TÜRK'ÜN ŞANLI TARİHİNİN HİÇ BİR DÖNEMİNDE BÖYLE BİR REZALETE RASTLAMAK MÜMKÜN DEĞİL!
HAYIR. ALLAH'IN İNDİRDİĞİ DİNDE DE BÖYLE BİR HAKSIZLIĞA ASLA RASTLAYAMAZSINIIZ!!
BU, VE BENZERİ DAVRANIŞLAR- İNSAN AKLINA VE İNSAN VİCDANINA AYKIRI OLAN HER TÜRLÜ HAREKET “İNDİRİLEN DİNDE” YOK!! OLSA OLSA “UYDURULAN DİNDE” HURAFE DİNİNDE VARDIR BUNLAR....
BİR BAŞKA SÖYLEYİŞLE, ARAP MİLLETİNDEN TÜRK MİLLETİNE GEÇMİŞ OLAN BİRER MANAVİ HASTALIKTIR BUNLAR.
NE VAR Kİ BİZ BU VE BENZERİ ŞEYLERİ DİN DİYE ALMIŞ VE DİN ADINA UYGULAMIŞIZ...
KİMİNE SÜNNET, KİMİNE MÜSTEHAP DEMİŞİZ..
BUNLARDAN.BİR ÇOĞUNU DA” TÜRK TÖRESİ” OLARAK TELAKKİ ETMİŞİZ!

KADIN ERKEĞİN ARAKASINDA DEĞİL, YANINDA OLMALI VE SAĞINDA YÜRÜMELİDİR!-3

Ne var ki bağıramadım-çağıramadım.....haykıramadım...
İçime attım.....
Fırsat buldukça bu ve benzeri ahlak ve edep dışı hareketlerin yanlış olduğunu yazmaya ve söylemeye çalıştık.
Kolay değil....
Yüz yılların tortusunu , biranda beyin ve yüreklerden söküp atmak çok zor, çok..!
Anlaşılan O ki; Şimdiye Kadar Olduğu Gibi, Bundan Böyle de İşimiz Zor Bizim!
Üzgünüm, sizin anlayacağınız, biz, gece ile gündüzü, yaz ile kışı, beyaz ile siyahı, kısaca şap ile şekeri birbirine karıştırdık.
Bunların hiç biri, dini değil, vicdanî değil , medenî değil...tek kelime ile; İNSANİ değil!
İslam Akıl Dinidir
İslam akıl ve gönül dinidir. Akla ve kalbe uymayan hiçbir şeyi, İslam dininde bulamazsınız!
Biraz önce verdiğimiz örneğin neresinde akıl, mantık-vicdan var?..
Bu davranış baştan sona kadar insana( hem de insanların en azizi, en kutsalı olan kadına-“ANAYA”)saygısızlık değil de ya nedir??
Sen önde kadın arkada....
Sen evin baş köşesinde, kadın arkada duvar diplerinde...
Sen elin cebinde orası senin burası benim gez-toz kadın evde, kadın tarlada, kadın mutfakta...
Adalet-eşitlik- bunun neresinde ....
Kadın ve erkek bir bütünün iki parçasıdır.
Bu parçalardan biri ne öndedir ve ne de arkadadır. Yan yanadır..Bitişiktir.
İslam dininde ve Türk töresinde erkek gibi kadın da birinci sınıftır. Çünkü O; bir İNSANDIR!!
Hem de nasıl bir insan....
Şarkın en büyük mütefekkirleri Muhammet İkbal O'nun için “kadın ana” için; aynen şöyle demektedir:
“EY KADIN! SEN HİLKAT- YARATILIŞ- EVİSİN. BEŞERİN MAYASI SENDE TUTULUR. SENDE “RUH DENİLEN İLAHİ EMİR “ TECELLİ EDER.
BU İTİBARLA SEN SAYGI VE SEVGİYE LAYIKSIN. SENİ EZENLER SENİ ÜZENLER VE SENİ HORLAYANLAR İNSANLIKTAN YETERİ KADAR NASİBİNİ ALAMAMIŞ OLAN BİRTAKIM ZAVALLI İNSANLARDIR.”(mealen)
ZATEN İNSANCA, MÜSLÜMANCA VE TÜRKÇE YAŞAMAK KIRMADAN-KIRILMADAN; İNCİNMEDEN VE İNCİTMEDEN. YAŞAMAK DEĞİL MİDİR??
Bunun için biz her sabah evimizden çıkarken ve evimize girerken şu duayı yapmıyor muyuz?
YARABBİ! BUGÜN BENİ SEN KIRMAKTAN VE KIRILMAKTAN; İNCİNİP- İNCİTMEKTEN KORU!”
Yaşamak....
Tabii ki insanca....
Elbette ki Müslüman'ca....
Mutlaka Türkçe....
Olmalıdır...olmalıdır....olmalıdır....
Çok affedersiniz;ancak, insan dışındaki kalan canlılardır, h.....ca yaşamayı seven ve benimseyenler.....
Gençler, Can Kardeşlerim!!
BİR AN OLSUN, AKLINIZDAN VE KALBİNİZDEN ÇIKARMAYIN!!
“İNSANA, SAYGI VE SEVGİSİ OLMAYAN BİR KİMSENİN, ALLAH'A İMANI OLMAZ!!
YANİ, ALLAH BÖYLE BİR KİMSENİN YANİ İNSANA SAYGI VE SEVGİSİ DUYMAYANIN, KENDİSİNE OLAN İMANINI KABUL ETMEZ-ETMİYOR!!”
O halde.....
Türk töresi olarak bildiğimiz ve uyguladığımız birtakım şeyleri, tekrar gözden ve gönülden geçirmek zorundayız.
Akla, vicdana ve hayata uygun düşenler kalmalı ve diğerleri ise çöpe atılmalıdır!
Dışarıda Yabancılara İyi Örnek Olamadığımız İçin Müteessirim!
Özellikle AB Ülkelerinde, Dinimizi ve Türklüğümüzü ne yazık ki İstenilen Şekilde Temsil Edemedik!
Bu ülkelerde bizimle -Avrupalı Türklerle ilgili- maalesef güzel şeyler görmedim ve Türk'ün yüzünü ağartacak iyi şeyler duymadım...Üzgünüm... Üzgünüm...
.................

Tabii ki Kadının Yeri, Erkeğin Yanıdır . Hayır...
Arkası Değil!
"Her başarılı erkeğin arkasında mutlaka bir kadın vardır" sözü, bizce yanlıştır. Doğru olanı:"HER BAŞARILI ERKEĞİN YANIDA MUTLAKA BİR KADIN VARDIR" demek olmalıdır.
Türk kültüründe kadının yeri, erkeğinin yanı olmuştur. Kurultaylarda söz hakkına sahip, gerektiğinde silâha sarılıp mücadele veren, iffet ve namus timsali olan kadınlar, Türk kadınlarıdır. Öyleyse biz bu sözü Türk milleti için özlü bir söz haline getirmek istersek:"HER BAŞARILI ERKEĞİN YANINDA, BAŞARILI BİR KADIN VARDIR."demeliyiz.
Günümüzde Türklük üzerine oynana oyunlardan biri de TÜRK KADININ YERİ MESELESİDİR. Milletimize bile bile dayatılan güya modernlik, çağdaşlık adı altındaki estetik meta haline getirilen kadın tipi ancak şarlatanlık olabilir."
Tarihin hiç bir devrinde, Türk kadını bu kadar hırpalanmamıştır.
Oysa, Türk erkeği ile Türk kadını bir bütünün iki mukaddes parçasıdır. Bir elmanın yarısı erkek ise, diğer yarısı da kadındır.
Gerek dini inançlarımızda ve gerekse Türk kültüründe kadın, erkekten daha ileridedir.
Kadın Ananın izni olmadan ve onun imzası alınmadan Türkler savaşa bile gitmezlerdi. Kadın ana da askerin önünde giderdi.
Bilindiği gibi can okuyucu, "Ana rahminde" ceninin üzerinden altı ay geçtikten sonra, cenab-ı HAK ruhundan ruh üfürüyor. Bu duruma, biz; "çocuk canlandı" diyoruz.Malum, ruhun diğer bir adı da candır.
İşte bu muhteşem olay, büyük inkılap kadının mukaddes vücudunda olmaktadır.
Unutmayın:"Rahim" sözcüğü, yüce ALLAH'ın sıfatlarından biridir. Ceninin bulunduğu mekana ad olarak verilmiştir.
Üzerinde durmaya, derinliğine ve genişliğine düşünmeye değer değil mi??
O halde neden düşünmüyoruz?!..
.....................
Türk Kadını Cephede
Tekalif-i Milliye emirlerinde Türk Milletini, İstiklal Savaşı'nın kazanılabilmesi için kadın, erkek, çocuk, yaşlı ve genç demeden top yekun yürütülecek bir çalışmaya davet ediyor ve bu konuda milletimizden fedakarlıklar istiyordu.
İstiklal savaşımızın en sıkıntılı günlerimizde kadınlarımızın, yaptığı fedakarlık erkeklerimizden geri kalmamıştır kadınlarımızın fedakarlığı. Kadınlarımız asli görevleri olan analığın yanında gerek cephe gerisinde ve gerekse cephede elindeki silahla dövüşerek üzerlerine düşen görevi fazlasıyla yerine getirmişlerdir.
Cephe gerisindeki bütün cephane, yaralı ve hasta ile ikmal maddelerinin taşınması Türk kadının sırtına ve kağnısına yüklenmiştir.
Bu geri hizmetlerin dışında elinde silahı ile cephelerde savaşan Türk kadınları vardır. Yunanlıların 1919 yılında Aydın'a girmesi sırasında tüfeğini kapıp ileri atılan bir Türk anasının bu davranışı pek çok erkek ve kadına örnek olmuştur. Ayşe, Emine Seher isimli kadın savaşçılar Türk tarihine geçmiş gerçek kahramanlardır.
Güney cephesinde bir müfrezede dövüşen Tayyar Rahmiye, Fransızlara karşı savaşırken şehit düşmüştü. Gördesli Makbule 1921 yılında evlendiğinin ertesi günü kocası ile beraber bir çete kurup, dağa çıkmış, Yunanlılarla yaptığı bir çatışmada şehit düşmüştür. Aynı şekilde İzmit Cephesinde takım kumandanlığı yapan Erzurumlu Fatma vardır. Hele BMM tutanaklarında ve kendisine İstiklal Madalyası ve Tuğgeneral rütbesi verilmesi teklif edilen Nezahat adındaki bir Türk kızı vardı ki, bu kızımız gerçek bir kahramanlık timsalidir.Sekiz yaşında annesini kaybeden bu kızımız, babasından da başka bir kimsesi olmadığı için 70. Alay kumandanı olan babası Hafız Halit Bey'le birlikte Gördes ve İnönü Meydan Muharebelerinde çarpışmış ve cephelerde büyümüştür. Yüzden fazla düşman askeri öldürdüğü bilinen bu Türk kızı savaşmak konusunda babasında bir çekinme görse,
"AMAN BABA HİÇ ÜZÜLME, ANNEM ÖLDÜ, AMA SENİ DE VURURLARSA BEN YETİM KALMAM, BU MİLLET BANA BAKAR" diyecek kadar şuurlu bir savaşçıydı.
Milli Mücadele tarihinde kadınlarımızın canla başla nasıl savaştıklarına, kan döktüklerine, nasıl gazi ve şehit olduklarına dair verdiğimiz bir kaç örnek kadınlarımızın bu mücadeledeki yerlerini izah etmeye kafi gelemez. Dünya askeri tarihi incelenirse bu biçimde ve ölçüde cephelerde erkeği ile beraber dövüşen kadın savaşçılara ilk defa bizim tarihimizde rastlanır.
Gazi Mustafa Kemal Paşa Türk kadınına Türk ordusu saflarında resmen ve üniformalı olarak yer veren ilk generaldir; ve bu konuda da ilk önderdir. Bilindiği gibi İstiklal Savaşında kendisiyle fikir arkadaşlığı yapan Halide Edip(Adıvar)'e askerliğin ilk basamaktaki rütbesini Onbaşılığı vermiştir. Böylece , Türk kadınının askerliği ve ordu bünyesinde hizmeti bir Atatürk direktifi olarak tarihimizde yer almıştır."(5)
Değerli okuyucum, “günümüzün uzay ve bilgisayar çağında kadının köleliğini devam ettirmek isteyen güçler var. Eğer bu güçlerin direnci kırılmazsa, kadın içine düştüğü bataklıktan kurtarılmazsa, seks ticareti yapan basın, medya, bilgisayar.... hukukun sunduğu birtakım imkânlarla susturulmazsa, bu milletin genç çocuklarına dini ve milli bir iman, temiz bir ahlâk, gerçekçi bir eğitim verilmezse, bu çöküşü durdurmak hiçbir zaman mümkün olmayacaktır.
Çünkü; mikrop vücuttan atılmadan hastanın sıhhate kavuşması "FITRAT KANUNUNA AYKIRIDIR!!
Vesselam!!...

Kaynakça:
1-M.Tayyip Okiç, İslamiyet'te Kadın Öğretimi
2-Marx Karl-Engels Friedrich, Komünist Manifesto
3-Nevzat Yüksel, T.Gençlik Sorunları
4-Zeki Önal, Din, Dil Tarih Şuuru
5-Dr. Halit Eken ve Arkadaşları, Atatürk İlke ve İnkılaplar Tarihi
 

BOŞ BEYİNLER, FAKİR GÖNÜLLER ŞEYTAN VE NEFSİN

 HARMAN YERİDİR-1

İnsan Neden Günah İşler?

Saygıdeğer dostlar, İnsan,fikren,ruhen ve bedenen sağlam ve sağlıklı olmadığı için yanlış yapar, kendine ve başkasına zarar verir-günah işler.İlahi kültürümüzde:”Boş beyinler,fakir gönüller…şeytanın harman yeridir” denilmiş.Demek oluyor ki insan beynini ilimle irfanla; gönlünü-ruhunu.. milli ve manevi değerler ile beslemediği müddetçe günahlardan-ALLAH'ın emir ve yasaklarına uyarak yaşaması yaratılışa aykırıdır.Evet aziz okuyucu,.nefis ve şeytanla adam gibi mücadele etmek için; dolayısıyla kırmızı çizgileri aşmamak- ALLAH'ın koyduğu haram-helal sınırlarını yıkmamak için insanı insan yapan beyni,kalbi ve fiziki ALLAH'ın istediği şekilde,O'nun gösterdiği yolda ve O'nun rızasına uygun biçimde doyurmak şart!Hayır hayır bunu yapmadan şeytanla savaşmanın ve nefse galip gelmenin; HAKK'ın gösterdiği çizgide yürümenin başka hiç bir yolu-yordamı yok!İzninizle bir kez daha tekrar etmek istiyorum:AÇ BEYİNLER,SEVGİSİZ,İLGİSİZ GÖNÜLLER;DENGESİZ BESLENMİŞ;ABUR-CUBURLA DOYURULMUŞ MİDELER- FİZİKLER ŞEYTAN VE NEFSİN HARAMAN YERİDİR!...
 

Sevap Nedir?
 

Efendim,kısaca ihlasla yapılan ( içine Allah rızası katılan her şey ) ibadettir ve dolayısıyla sevaptır.Bu durumda “Mubah” işlenmesinde sevap ve günah olmayan şey ( yemek, içmek, uyumak gibi..)diye izah edilen bir kavramı kabul etmemiz mümkün değildir .Çünkü iki Cihan Nebisi.”Müminin uykusu bile sevaptır” demektedir.”Biz, samimiyetle işlenen, ilahi kıstaslara uygun olarak yapılan küçük büyük- maddi-manevi… her bir şeyin” amel-i salih” (Allah rızasına uyan hayırlı iş) olduğunu bilir ve böyle inanırız. Bu itibarla fıkıh kitaplarımızda yer alan “Mubah” kavramı bizi oldum olası rahatsız etmiştir.”Bunları da nerden çıkarıyorsunuz? Eski köye yeni bir adet mi..?” demeyiniz..Daha önce paylaştığımızı zannediyorum. Yeri gelmişken bir defa daha paylaşalım. Beyler ve bayanlar! Şunu lütfen kabul ediniz!(etmeyebilirsiniz de!...) Dini bilgilerimiz yok denecek kadar az. Bildiğimizi zannettiklerimizin de büyük bir kısmı yanlış. Eğer böyle olmasaydı Müslümanlar(?!) emperyalist devletlerin ayakları altında sürünürler miydi?!.. Onların kapılarında bekler miydik?!Düşünebiliyor musunuz, yirmi iki İslam ülkesinin milli gelirlerinin tamamı,bir İspanya'nın milli geliri kadar değil.Unutmayın,yeryüzü petrollerinin yüzde altmış beşi Müslüman ülkelerinden çıkıyor.O halde nedir bu rezalet! Nedendir bu felaket?!...ALLAH'ın indirdiği ve Cihan Peygamberinin yaşadığı dini bilmemek,anlamamak..yanlış uygulamak.Canlar, bilindiği gibi inanmış insan mecbur kalmadıkça bir yeşil yaprağı koparmaz-koparmamalıdır!.Ölüp de dirilmeye inanan kişi,çok mecbur kalmadıkça bir karıncayı ezmez-ezemez! Bu hal böyle iken İslam memleketlerinde(özellikle de Irak'ta)olup-bitenlere bir bakar mısınız?!.ALLAH aşkına söyleyin bunun neresinde Müslümanlık!...Bırakın Müslümanlığı insanlıktan eser var mı gördüklerimizde-bildiklerimizde…Yapılan ve edilen şeylerde.... Müslümanların-ikinci hayata inandıklarını söyleyenlerin uydurulan dinden yüce HALIKK'ın indirdiği gerçek dine dönmedikleri, hakiki dini öğrenmedikleri-yaşamadıkları; hayatlarına hakim kılmadıkları sürece iki yakalarının bir araya gelmesinin eşyanın tabiatına aykırı olduğuna inanmaktayım. Evet derin bir konu…Özet olarak bu böyledir..
 

ALLAH rızası için yapılan her şeyin ibadet olduğunu söyledik. İşte ilahi ferman:
 

“ARTIK KİM ZERRE KADAR BİR İYİLİK YAPMIŞSA ONU GÖRECEK; KİM DE ZERRE KADAR BİR KÖTÜLÜK İŞLEMİŞSE ONU GÖRECEK.”(Kr.Zilzal;7-8)

Tövbe Nasıl Olmalı

Ragıb-ı Isfahani, Müfredat adındaki muhalled eserinde şöyle buyurur:
“Tövbe, günahını terk etmenin en güzel yoludur. Çünkü tövbe, özür beyan etmenin en müessir şeklidir.

Özür dilemek ise üç şekilde olur:
1- Özür dileyen suçu işlemediğini söyler.
2- Suçu filan sebep yüzünden işlediğini beyan eder.
3- “Suçluyum, kötülük yaptım. Fakat vazgeçiyorum” der. İşte bu son şekil tövbedir.
“Kur'an-ı Kerim'in yedi yerinde günahkârların Hakk'a yönelip tövbe etmeleri emrediliyor. Bilindiği gibi “emir vücubu gerektirir”. O halde günahkâr kulun pişmanlık duyup Allah'a yönelerek tövbe ve istiğfarda bulunması vaciptir. Bunun terkinden dolayı da kul günahkâr olur.
Emir mahiyetinde inen ayetlerden ikisini buraya alıyoruz:
 

“Hepiniz birden Allah'a tövbe edin ey mü'minler! Ola ki, korktuklarınızdan kurtulup umduklarınıza erişirsiniz.” (Nur, 31)
 

“Ey iman edenler! Tam bir pişmanlık, duyarlılık ve gönül huzuru içinde gösterişten uzak ölçüde Allah'a tövbe edin. Umulur ki Rabbiniz kötülüklerin izini örtüp temizler ve sizi altından ırmaklar akan cennetlere yerleştirir. O günde ki, Allah, peygamberi ve O'nunla beraber bulunup iman edenleri rüsva etmez. “Ey Rabbimiz” derler. “Bize nurumuzu tamamla, bizi bağışla. Şüphesiz ki senin kudretin her şeye yeter.” (66/8)
 

Cenab-ı Mevla Kutsi hadislerinden birinde ise şöyle buyuruyor: “Ey Âdemoğlu, sen bana dua edip benden ricada bulununca, içlerinde bulunduğun günahını bağışlarım ve bu benim için hiçbir şey değildir.
 

Ey Ademoğlu, günahın gök dolusu olsa da sen benden affını dilesen, yine seni bağışlarım ve bu bence hiç de mesel değildir. Ey Ademoğlu, dünya dolusu hatan olsa da, bana şirk koşmamış olarak benim huzuruma gelsen, şüphen olmasın ki, seni dünya dolusu mağfiretle karşılarım.” (Tirmizi, 5/548)
Hak dostlarından biri olan Beyazıd-ı Bestami, bir gün öğrencileriyle birlikte bir akıl hastanesinin önünden geçerken, hastalarını tedavi eden bir hekime hitaben “günah illetiyle hasta olanları da tedavi ediyor musunuz? Böylelerine verebileceğiniz ilaç var mıdır?” diye sorar.
 

Bu sorunun cevabını vermek için doktorun düşündüğünü gören zincire bağlı hastalardan biri “Erenler izin verirse bu soruyu ben cevaplandırayım” der. Daha sonra günah hastalığından kurtulmanın ilacını şu şekilde izah eder: “Tövbe kökünü istiğfar yaprağıyla karıştırıp, tevekkül havanına koyarak tevhit tokmağıyla iyice dövmeli, sonra insaf eleğinden eleyip gözyaşı ile hamur etmeli. Aşk ateşinde pişirip muhabbet balından katarak kanaat kaşığı ile gece gündüz yemelidir.” der.
Gördünüz mü aziz dostlar. Ne cevherler var “harabat”( yıkık-dökük)olarak gördüklerimizin içinde...
“Ehli irfanum deyu hiç kimseye ta'n etme sen,
Defteri divaneye sığmaz söz gelir divaneden.”
Rabbim, her iki cihanda dost ve yardımcımız olsun.
HAKK'ın birliğine emanet olunuz!..

Kaynaklar:
Celal Yıldırım, İlahi Hikmetler Büyük Sevapla- İlahi Yasaklar Büyük Günahlar(iki cilt)1985 Konya
Yaşar Nuri Öztürk,Kuran-ı Kerim ve Sünnete Göre Tasavvuf 1978 İst..
M.Sefer Uygun, Arifler Bahçesi 1973 İst.

BOŞ BEYİNLER, FAKİR GÖNÜLLER ŞEYTAN VE

NEFSİN HARMAN YERİDİR-2

Kadının Türk töresinde ve İslam dininde yerine ve bu konuda Ülkücü hareketin düşünce ve görüşüne geçmeden önce sizlere Batıda ve bizde kadın haklarının tarihi gelişimi konusunu satırbaşlarıyla paylaşmak istiyorum.
Kadın Batıda uzun yıllar boyunca Hıristiyanlık ve Yahudiliğin etkisiyle cinsel özellikleri itibarıyla suçlanarak toplum dışına itilen, eksik, kusurlu ve hatta insanlığı bile tartışılan bir yaratık olarak değerlenmiştir.
Eski Hint hukukuna göre kadın; evlenme, miras ve diğer bütün işlemlerde hiç bir hakka sahip değildir. Kadının aşağılık duygulara, zayıf bir karaktere ve kötü ahlaka sahip olduğu kabul ediliyordu. Budizm'in koruyucusu Buda, başlangıçta kadını bu yüzden dinine bile kabul etmiyordu. Hindililer arasında, dul kalan kadınları yakmak adeti, çok eskiden beri vardı. Ölen kocasının cesedi üzerinde yakılan kadın, sadık ve saygıdeğer bir eş olarak kabul edilirdi.
Eski Yunan'da, tamamen bir eşya olarak kabul edilen kadın, çarşıda alınıp satılan bir varlıktı. Kadın, hürriyeti olmayan, seks ve fuhuş aracı bir varlık sayılırdı. Eflatun'a göre kadın, elden ele dolaşmalıdır. Aristo'ya göre de kadın, yaratılışta yarım kalmış bir erkektir.
Roma toplumunda, cinsel arzuları tatmin etmekten başka bir görevi olmayan kadın, evinin kapısına gündüz bayrak, gece kırmızı fener asarak, Romalıları eğelendiriyordu.
Eski Isparta'da, cinsel bakımdan kuvvetli kadın, başka kimselerle de ilişkide bulunmaya zorlanırdı.
Eski Çinlilerde kadın, insan sayılmaz, ona ad bile takılmazdı. Kadın; bir, iki, üç... diye sayı ile çağrılırdı.
Eski İngiltere'de M.S. beşinci yüzyıldan on birinci yüzyıla kadar kocalar, karılarını serbestçe satabilirlerdi. İlk günahın işlenmesine sebep olan ve böylece insanlığın felaketini hazırlayan bir kadın olduğuna inanan Hıristiyan milletler, kadına şeytan diye bakmışlardır.
Hatta daha yakın bir geçmişte, İngiliz piskoposlarından Dour, 1888 yılında Vertminister kilisesinde hutbe verirken şöyle diyordu: "BUNDAN YÜZ SENE ÖNCESİNE GELİNCEYE KADAR KADIN, ERKEĞİN SOFRASINA OTURMAK HAKKINA SAHİP OLMADIĞI GİBİ, KENDİSİNE SORULMADAN SÖZE BAŞLAMASI DA CAİZ DEĞİLDİR.... KOCASI DA BAŞININ UCUNA KOCAMAN BİR SOPA ASARDI Kİ, KARISI NE ZAMAN BİR EMRİNİ TUTMAZSA KULLANIRDI...."
Altıncı yüzyılda Fransızlar da kadının insan sayılıp sayılmayacağını araştırmışlar ve nihayet erkeğin hizmetçisi olduğu sonuncuna varmışlardı.
İslam'ın gelişinden önce Arap müşrikler de kız çocuklarını, beş altı yaşına varınca, bayramlık elbiseler giydirerek süsleyip, akraba ziyaretine götürme bahanesiyle çölde kazdıkları çukura atarlar ve üzerini acımasızca örtüp dönerlerdi. Hatta bazen hamile olan bir kadın, doğumunu önceden hazırlanan bir çukurda yapar, eğer doğan çocuk kız olursa, çukurdan alınmaz, üzeri kapatılarak öldürülürdü. İşte bu cehalet çağı, kız çocuklarının diri diri toprağa gömüldüğü çağ olarak bilinir.
Yahudilere göre kadın, Hz. Adem'i yoldan çıkardığı(!) için lânetlenmiştir her sabahki dualarında meselâ şu cümle geçmektedir: “Ezeli ilahımız, kâinatın kralı beni kadın yaratmadığın için sana ham dolsun.(1)
Hıristiyanlık döneminde de kadın, uzak durulması gereken bir varlıktır. Din adamları bekar kalarak, ruhbanlıkla ALLAH katındaki derecelerinin artacağına inanıyorlardı.
Komünist teoride kadın, zaten burjuva sınıfının elinde orta malıdır. Bu uygulamayı yasal hale getirmekten öte yapılacak bir şey yoktur.(2)
Cinsel Özgürlük, Kadının felaketi olmuştur.
1960'larda Batı toplumunda “Cinsel özgürlük” diye başlatılan cinsel serbestlik; gazetelerin, dergilerin, filmlerin, video kasetlerin en birinci konusu olup çıktı. Birçok ülkelerde seks fuarları bile açıldı. Hiçbir sınır tanımayan cinsellik hareketi sanki hayatın tek amacıymış gibi gösterildi. O yıllarda bu çılgınlığı savunanlar, şimdi sonuçta kendileri ürkmeye başladı. Çünkü Batı'da cinsel yasakların kalması işe yaramadı. Aksine gençlere yeni bir problem getirdi. O da cinsel arzuların yok olmaya başlaması. Ahlâkçı anlayışların parçalanmasında açılan savaş başarıya ulaştı. Fakat bugünkü manzara toplumu çok kötü bir noktaya getirdi. Her gece bir başkasıyla yatağa giren kadın ve erkekler, aile mutluluğunu kaybettiler ve hepten mutsuz oldular. Bu işten en çok zararlar çıkanlar da şüphesiz ki genç kızlar ve kadınlar oldu. Kozmopolit Batı'lı, özlediği seks serbestliğine ulaşmış, fakat yine de mutlu olmamıştır. Olamazdı da... Batı Almanya, İsveç, Fransa, İngiltere gibi gelişmiş Avrupa ülkelerinde binlerce kadın üzerinde geniş bir araştırma yapan sosyologlar, cinsel serbestliğin başarılı olamadığını, istediği kişiyle seks yapan kadınların mutsuz oldukları tespit edildi.
Böylece 1960'lı yıllarda başlayan sözde kadının özgürlüğü hareketi, başarısızlıkla sonuçlandı. Özellikle İsveç, 1930 yıllarına döndü. Gençler erken evleniyor, çok çocuk yapıyordu ve birbirlerine ölene kadar sadık kalıyorlar.
Geleneklerine bağlı, modern ama dürüst ve namuslu kadınlar, daha mutlu olduklarını açıkladılar. Her ece başka bir erkekle gezen, kocasından istediği zaman izin alabilen, ekonomik ve cinsel serbestliğe özenen binlerce kadın, çok mutsuz ve yalnız olduklarını anlattılar. “Keşke beni çok seven, hata yaptığım zaman dövebilen bir kocam olsaydı” diye itiraflarda bulundular.
20 yıl önce serbest seksi savunan Almanya'da durum facia. Çünkü böylesine serbest kadınların yüzde 47'si boşanmak için uğraşıyor.”Serbest kaldık ama daha mutsuz olduk” diyorlar.
Bunlar bir gerçeğin ifadesi. Fakat bu ifadeler henüz kadın varlığının kurtuluşu için umut verici değil. Hele Müslüman Türk ailesinin temel taşı olan genç kadınları ve genç kızları aynı iğrenç bataklığın içine atma hevesi, tek kelimeyle dehşet verici... Millet hayatının en aziz varlığı olan kadın, fuhuş tüccarlarının elinde oyuncak haline getirilmiştir. . Kadın, çok hazindir ki, sokağın sahipsizliğine ve acımasızlığına terk edilmiştir. Devleti ve milleti için en asil duyguların taşıyıcısı kadın, ailesinden ve çocuklarından koparılarak adi zevklerin tatmin aracı olarak görülmek istenmektedir.
Çağdaş Kölelik
Kadın, sinema afişlerinde, dansöz sahnelerinde, çıplak basın sayfalarında, çorap ve sakız reklâmlarında bir et yığını olarak takdim edilmekte, kadın vücudu cinsel isteklerin tahrik ve tatmin aracı olarak kullanılmaktadır. Her şeyden önce “ana” olan kadın, bütün dünyada olduğu gibi ülkemizde de onurundan çok şey kaybetmektedir.
Kaynakça:
1-M.Tayyip Okiç, İslamiyet'te Kadın Öğretimi
2-Marx Karl-Engels Friedrich, Komünist Manifesto

KADIN ERKEĞİN ARAKASINDA
DEĞİL, YANINDA OLMALI VE
SAĞINDA YÜRÜMELİDİR!
 

İSLÂMİYET, TÜRK MİLLETİ'NİN CAN DAMARI VE BEL KEMİĞİDİR-1

Alemde canlı cansız her varlığın bir terkibi bulunduğu gibi; milletlerin de bir terkibi vardır. Milletlerin terkibinde; din, dil, hukuk ve sanat gibi unsurlar birinci derecede yer alır.
Milletler bu terkibi muhafaza ettikleri müddetçe yaşarlar, terkibi bozulan milletler ise, zamanla tarihten silinip giderler. Bu husus, ALLAH'ın kelamı ile sabittir ki, başka hiçbir delile ihtiyacımız yoktur. (Kr. Enfal Suresi, ayet 53; Ra'd, ayet 2)
Kitleleri yoğurup bir millet haline getirmekte din birinci sırayı, milletlerin bekasını temin hususunda da dil ikinci sırayı işgal eder. Din olmazsa millet olmaz ve dil olmazsa veya zamanla kaybolursa, o millet tarihten silinir ve inkıraza mahkûm olur. (İncil, Bab 13, ayet 8,9,10)
...............................................
"Ku'an'ı Kerim'de "MİLLET" kelimesinin din manasında da kullanılmış olması, din olmadan bir milletin var olmayacağını beyan eder. Zira din, bir milletin ruhu gibidir. Ona hayat verir, millîyetini mayalar. Ayrıca, muayyen bir iman ve itikadı telkin eder. ahlâkı ve seciyeyi birleştirir. İnsanları birbirine yaklaştırır. Fertler arasında sevgi meydana getirir. Artık o cemiyet bir sürü değildir, yekpare bir kitledir, bir millettir... Evet, din, milleti millet yapan unsurdur. Onları yoğuran, mayalayan ve hamur haline getiren varlıktır. Nitekim "bir Fransız" denildiği zaman akla bir Hıristiyan, "bir Hintli" denildiği zaman bir Budist, "bir Türk" denildiği zaman akla bir Müslüman gelir. Zira, Hıristiyanlık dini Fransız'ın, Budizm dini Hintlinin ve İslâm dini de Türk'ün terkibinde olanıdır."

İslâmiyet, Türklük Şuurunda Millîyet Mayasıdır

Meşhur Alman müsteşriki Franz Taeschner, aynen şöyle der:
"Buyurduğunuz gibi, tek tanrı akidesinde, pratiklikte, içtimai meselelerde ve pek çok mevzuda İslâm dini, üstün ve mükemmel bir dindir. Ama sadece bir iman meselesi değildir ki... Bir sistem, bir kültür, bir tarih, bir menşe, bir politika, bir dava meselesidir... Ben bir Alman'ım ve Hıristiyan'ım. Hıristiyanlığı bıraktığım an Almanlıkla ilgim kesilir. Kültür ve millîyet bakımından başka bir cemiyete geçerim..." (Büyük Türkiye Tarihi, c 10, s 173)
Görüldüğü gibi, "Din, cemiyetler için bu kadar ehemmiyet arz eder. Cemiyetlerin hem kanı, hem ruhu mesabesindedir ve cemiyette, damgasını vurmadığı hiçbir müessese yoktur. ahlâk onun eseridir, seciye ve şahsiyet onun eseridir, sanatın her dalında onun damgası, tuğrası vardır. Dile en geniş manada tesir eder. Dilleri koruyan faktördür, terkipte olandır. Ve milleti millet yapan ilk unsurdur..."

Müslümanlık ile Türklük, Et İle Tırnak Gibidir

Merhum Başbuğ Alpaslan Türkeş Bey bu konuda şunları söylüyor: "Pek az olmakla birlikte, bazı kimselerin millîyetçilikle İslâmiyet'i çatıştırmaya çalıştıklarını görmekteyiz. Böyle bir tutum yanlıştır, abestir, cahilliktir. Şuurlu bir şekilde yapılıyorsa ihanettir, nifaktır. Mücadele
farklı, hatta birbirine düşman mefkûreler arasında olur. Hâlbuki Türklükle İslâmiyet, bin yıldan beri aynı mukaddes potada kaynaşmış, etle tırnak misali ayrılması imkânsız bir hale gelmiştir. Türk milleti Müslüman olmakla içtimai nizamın ve dini hayatın en yüce değerlerini kazanmış ve Müslümanlık da Türk milleti ile, emsalsiz yiğitlik ve iman aşkına sahip bir mücahit bulmuştur. Milyonlarca Türk evladı, Bir gül bahçesine girercesine kara
toprağa girmiş ve şahadet şerbetini içmiştir. Türk müsün, Müslüman mısın? Gibi sorular cehaletten ileri geliyorsa aptalcadır, aksi takdirde haincedir.(Türkiye'nin Meseleleri, sh:32.)
Her şeyden önce millîyetçiliğin manevîyata dayandığının altını çizelim, sonra devletin nasıl olması gerektiğini görelim:
Millî kültüre ve dini ahlâka dayanmayan bir devlet sadece ahlâksız değil, gayri insanîdir. (Bilindiği gibi, Devlet kavramı, iki kısma ayrılır. Biri "mücerret" devlet ve diğeri müşahhas devlet. Burada kastedilen "müşahhas" devlettir. Yani devleti idare eden kişiler, şahıslar.)Çünkü şu bir hakikat ki, ahlâk kurallarına riayet etmeyen bir insan topluluğu düşünülemez. Millîyetçiliğin şartı ve esası ahlâk ve manevîyat olduğuna göre, millîyetçi
devlet de böyle olacaktır.
Manevîyat ve ahlâk, millîyetçiliğin dayandığı temel ve şart olduğuna göre, manevîyat ve ahlâk olmayınca millîyetçilik de olmayacaktır. İslâm manevîyat ve ahlâkı, Türk Milleti'nin maddi-manevî bütün varlığına o kadar nüfus etmiş ve Türk Milleti'nin ahlâk inancı, İslâm ahlâk ve faziletiyle o kadar kaynaşıp yoğrulmuştur ki, sinesinden Allah inancı çekildiği zaman; Türk milleti İslâm'dan ayrıldığı zaman ne Türklük kalır, ne millet, ne devlet
kalır; hepsi yıkılır, yok olur.
Bir çocuk romanında Allah inancı hakkında yakışıksız, çirkin ifadeler kullanılması üzerine, Türk millîyetçilerinin ileri gelenlerinden merhum Nihal Adsız Bey, Türk toplumunun temel dayanaklarından birinin de Allah fikri olduğu, o yıkıldığı zaman Türklüğün de yıkılacağı gerçeğini ne güzel ifade ediyor:
"Ey bu toprak için Allah diye bağırarak can verenlerin soyundan gelenler:
Ey, dokuz asırdır Allah uğrunda gaza(savaş) edenlerin nesilleri! Yeni yeni
uyanan yavrularımıza, bu kızıl düzenler ve dolanlarla, Tanrı'nın ne yolda
tahayyül ettirildiğini görüyorsunuz. Aldanmayın. Maksat Türk cemiyetinin
temel dayanaklarından biri olan(Türk Milletinin bel kemiği ve can damarını
teşkil eden S.T.) Allah fikrini yıkmaktır. Allah düşüncesi, yurt ve millet
sevgisi, ahlâk duygusu ve aile bağları yıkıldıktan sonra geriye ne kalır?
Her yabancı istilayı kabule hazır, hayvanlaşmış bir yığın!(Nihal Adsız, Türk
Ülküsü, sh:112)
Biliyor musunuz, değerli okuyucu, din adına din dışı düşünen ve yazanlar,yıllar boyu, dergilerinde, gazete ve kitaplarında merhum hocamız Adsız Beyi,dinsizlikle itham etmişlerdir. Allah için sorarım: Bu kadar güzel sözlerin sahibi olan bir insanın(haşa!) dinsiz olması mümkün mü?.. Yüce dinimiz İslâm'ın mukaddes sarayına, bahçe kapısının anahtar deliğinden bakanlar, gördüklerini kabul, göremediklerini ret edenler için elbette ki
mümkündü.... Allah'ın dinini, gerektiği şekilde bilmeyen ve manevî sorumluluk hissetmeyen insanlar için"Din adına dinsizlik" yapmak kadar kolay ne olabilirdi?!Öteden beri, bu gibi kimseler, işlerine geldiklerini cennete; gelmeyenleri de cehenneme göndermişlerdir. Bir çok konuda olduğu gibi,doğrusu bu hususta da haddinden fazla cesur hareket etmişlerdir...Biz,
bu gibi insanların, cesaretlerinin kaynağında, cehalet olduğunu çok iyi biliyoruz. İşte dere-tepe dümdüz gitmelerin sebebi budur. . Çünkü. Cesaretlerinin kaynağında hep o vardır...Cehalet...Beyin ve kalp fakirliği, niyet sakatlığı.. Cahil insan,.aklına geleni yazar ve konuşur. İlim sahibi insan ise, bin düşünür; bir konuşur. O bilir ki, "Konuşmak, ses çıkarmak
demek değildir. Konuşmak; bilmektir, sevmektir, acımak ve paylaşmaktır... Beyniyle, kalbiyle, niyetiyle İNSAN(gibi) olanlar, ağızlarından çıkan her bir sözün ve içlerinden geçirdikleri her güzel şeyin; "KİRAMEN KATİBİN"(Yazıcı melekler) tarafından deftere geçirildiğini de bir an olsun akıllarından çıkarmazlar. Bunun için o insanlar, her yerde her zaman ve herkese karşı daima dikkatli, rikkatli, terbiyeli ve edepli hareket ederler.

Eski Hayatından Dönmüş, Fakat Her ne Hikmetse İslâm'a Dönememiş

"İslâm'ı sadece ibadet çerçevesinde tanıyan "32 FARZ MÜSLÜMANLARI " her nasılsa bir gün bir kürsü aslanına rast geliyor. O güne kadar duymadığı şeyleri duyuyor. "Adam doğrudan doğruya Kuran'ı Kerim'den söylüyor(?!)" inanmamak mümkün mü? (Haşa) Kuran'a mı karşı gelsin? "Vay be! Biz şimdiye kadar uyumuşuz; bizi uyutmuşlar" diye düşünüyor ve biranda afsunlanıveriyor.
Karnı da artık biraz doydu ya, ahreti düşünebilir artık! Gayri sokaklar, meclisler, mescitler onundur. Bir başka çeşit daha var, İslâm'ı hiç tanımadan yaşarken (hatta karşı iken) bir gün bir cihat ehli (!) ile karşılaşıyor. Tutunduğu dallar elinde kalmıştır. Hayatından pek memnun
değildir. Kahramanımızdan da o ana kadar duymadığı değişik şeyler dinlemiştir. Birden gerçekleri kavrayıveriyor ve hayretler içinde kalıyor.
"Demek ki ben dünyadan habersiz yaşamışım. Bu güne kadar bilmem kimler için, neler için bağırdım da elime ne geçti? İşte yol budur!" deyip kervana katılıyor. Artık onu tut tutabilirsen! Sanki o hızı ile geçmişini de affettirecek!.. Eski hayatından dönmüş, fakat İslâm'a dönememiş olduğunun farkına bile varamayacak kadar hızlı bir mücahit (!) oluvermiştir. Aslında düne kadar bu adam meyhaneye kimseyi sokmazdı, artık camiye kimseyi kabul etmiyor.

İSLÂMİYET, TÜRK MİLLETİ'NİN CAN DAMARI VE BEL KEMİĞİDİR-2

Bir de İslâm aşkı ile harekete katılanlar var. Gayeleri için her vasıtayı mubah sayan efendileri sayesinde kısa zamanda, farkına bile varamadan gaye ile vasıtayı değiştiriveriyorlar.
Bundan sonraki mücadeleleri artık partisi, derneği, ağabeyi, büyüğü içindir.
Zamanı, zemini, şartları, imkânları, ihtimalleri hiç hesaba katmadan, katılması gerektiğini bile düşünmeden hareket eden güruhun ruh halleri bir tahlile tâbi tutulacak olsa karşımıza kimler çıkar! Yani, güruh bünyesine kimleri toplar?

1) Gayrımemnunları
2) Şahsiyetinden kaçanları
3) Şahsiyet arayanları
4) Topluma uymayanları
5) Bir baltaya sap olamayanları
6) Cahilleri
7) Sabit fikirlileri
8) Bedenen veya aklen sakatları
9) Bencilleri
10) Bunalımı olanları
11) Suçluları
12) Ailevi geçimsizliği olanları
13) Hayal kırıklığına uğrayanları
14) Kendisinde büyüklük vehmedenleri
15) Destek arayanları
16) Maddi sıkıntı çekenleri
17) Gafilleri
Bilgili, kültürlü, ihlaslı, imanlı, samimi, sevdalı... olanları istisna ederek diyorum ki; işte mukaddes değerlerimizi kullanarak mukadderatımıza hükmetmek isteyenler bunlardır. (H. Eravşar, Tercüman Gazetesi, Avrupa Baskısı, 25 Şubat 1993)

Eğer Malzemen Doğru Olsaydı, Eşyan Böyle Eğri -Büğrü Olmazdı

Geçen gün bir mobilyacı imalathanesinde, müşteri ile usta tartışıyordu.Belli ki müşteri, yapılan eşyayı beğenmemişti. İleri-geri konuşuyordu... Mobilyacı, muhatabına, sözlerin bitti mi diye sordu. Evet, bitti ne olacak cevabını alınca: Hiçbir şey olmayacak, sadece bir çift sözüm var. Eğer bana getirdiğin malzeme eğri-büğrü olmasaydı, beğenmediğin şu eşya böyle çarpık-çurpuk olmayacaktı. Eğri ağaçtan doğru ve düzgün bir eşya çıkmıyor ki.

Şunu Demek İstiyorum,

İçinde bulunduğumuz bu sistem ne yazık ki fikren, ruhen ve beden sağlam insan yetiştirmedi. Dindarlar, dini hayat yaşadıklarını zanneden insanlar öyle de, peki, ya başkaları..... Din adamları eksik de, avukatlar, doktorlar, hakimler, hekimler, öğretmenler. siyasetçiler, ticaretçiler.- ALLAH aşkına söyleyin- Onlar çok mu farklı?!.. Bize göre, yalnız dindarları ve din adamlarını yargılamak ve gözleri yalnız Din Görevlileri üzerinde odaklandırmak en hafif bir ifadeyle insafsızlıktır.

Ne Yapalım Elimizde Bundan Başka Bir Malzeme Yok ki!!...

Böyle bir sistemde insan mı yetişebilirdi....İçinde bulunduğumuz bu sistem, dört ayaklı canlıları bile mutlu edememiştir. Eşref-i mahlukat olan ve yeryüzünde Cenab-ı HAKK'ı temsilen bulunan insanı, nasıl mesut edebilecekti. Hayır, edemedi ve edemeyecek de..

Olmadı...Başaramadık.

(Burada Kastettiğimiz sistemdir. Rejim değil! Lütfen, siyah ile beyaz kadar birbirinden farklı olan bu iki kavramı birbirine karıştırmayınız!.! Bu milletin Türk milletinin rejimle - DEVLETLE VE DEVLETİ MEYDANA GETİREN MİLLİ VE MANEVİ UNSURLARLA ne dün sıkıntısı vardı ve ne de bugün... Yarınlarda da olmayacaktır. Bakın elin adamı, bizde hakim olan bu rejimle, (Cumhuriyet, demokrasi ve laiklik) ülkelerini baştan sona kadar (insan ve insan dışındaki canlı ve cansızlarıyla) cennetleştirmişlerdir. İşte bunlardan biri olan Hıristiyan ülkesi Almanya.. Biz nasıl oldu da dünya cenneti diyebileceğimiz vatanımızı cehennemleştirdik! Söyler misiniz bana, Tanzimat sonrasında, beyniyle, kalbiyle ve niyetiyle insan gibi İNSAN yetiştirebildik mi?.. İyi İnsan, samimi Müslüman ve dürüst ve namuslu
vatandaş,tabii ki var.. Ama çok az....Bilindiği gibi, sosyal kavramlarda örnekler genelden verilir. İstisnalar bahis mevzu edilmez. Meselelerin meselesi olan insan meselesinde biz, bir türlü sınıfımızı geçemedik. Aramızda, İyi insanların, kaliteli ve seviyeli Müslümanların; vatanına, milletine, devletine karasevda ile bağlı vatandaşlarımızın sayısı sanıldığından çok azdır. Eğer böyle olmasaydı, KUTSAL VATAN TOPRAKLARINDA "HAİN" KİRACILAR GİBİ DAVRANAN VE YAŞAYAN İNSANLARIN SAYISI, YÜZDE ELLİLERDE SEYREDEBİLİR MİYDİ?!!
Yutkunmayın, konuşun, cevap verin: SEYREDEBİLİR MİYDİ!??

Ne dersiniz?!....

İsterseniz bu hususu, bir başka vakit derinliğine ve genişliğine konuşalım.
O halde, şimdilik izninizle geçiyorum....

Evet, "Tanzimat, kavuğu, sarığı atmış, yerine fesi getirmişti. Amma, kafaların içine, bir millî hamleyi gerçekleştirecek aşkı ve himmeti getirememiş, o tarihi ve manevî ateşi uyandıramamıştı. Dini unutan dünya, hali ile insanı da unuttu. Başıboş kalan insan da,
kendisine sahip çıkan sakat ve sapık ideolojilerin kucağına atılır oldu. Dinsiz dünya için, insanoğlunun yalnız maddesi vardı. Hamurunun mayası olan imandan mahrumiyeti, yarı varlığını kaybetmesi demekti. İşte yarısı zinde yarısı felçli olan, dengesiz dünyanın ayak sürüyerek yürüyen Türk münevveri de, ne yazık ki artık bu sarsak adımlarla bir şuurlu
gayeye koşmaktan uzak bulunuyor. Onun için de işte, tek ayakla kalmış Türk aydınının kolduk değneği, o menfi ideolojilerdir"

Bu İnsanların Bir Çoğunun Yaptıkları İbadet Kibirlerini Eriteceği Yerde
Taassuplarını Artırmıştır.

Bekir Topaloğlu Bey, üzerinde durduğumuz ve çok çok müşteki olduğumuz konu hakkında çok önemli tespitlerde bulunuyor ve şunları söylüyor: "Türkiye'de İslâm'ın nurundan mahrum olanlar bir yana, geride kalan ve Müslüman olan büyük bir çoğunluğu ikiye ayırabiliriz: Bunlardan bir kısmının Müslümanlığı isimden ibaret kalmış, ibadetle, dini hayatla ilgileri hemen hemen kesilmiştir. Belki yılda bir iki bayram namazı kılarlar. Böylelerinin sayısı maalesef pek de az değildir.
Bu gurubun dışında kalanlar derece derece ibadetlerine devam eden kimselerdir. Bugünkü teşkilatıyla din adamlarının hitap sahasına girenler bunlardı. Fakat içlerinde öyleleri var ki, yaptıkları ibadet kibirlerini eriteceği yerde taassuplarını arttırmıştır. Bunlar kendilerinin hiç şüphesiz cennete gideceğini, onlar gibi olmayanların yerinin de cehennem olduğunu sanırlar. Bu kanaate varmalarında dinledikleri vaiz ve hatiplerin büyük tesiri olsa gerek. Tıpkı bazı "esnaf" mevlithanlar gibi bazı vaiz ve hatipler de konuşmalarında daima hislere hitap etmekte ve cemaati uyuşukluğa sevk etmektedirler. Bunların bir elinde cennet, bir elinde cehennem varmış gibi, umumiyetle camiye gelip kendilerini dinleyen ve maddeten, manen taktir edip mükâfatlandıranları cennete gönderirler, geri kalanların yeri ise hiç şüphesiz cehennemdir.
İşte bu telkin, cemaatte mesuliyet hissini kaldırmış, onları diğer insanlara karşı kötü niyet sahibi ve mutaassıp yapmıştır. Halbuki gerçek şu: İnsan olarak olgunlaşmak, Allah'a yaklaşmak için mutlaka son peygamberin Allah'tan alarak tebliğ ettiği yoldan yürümek şarttır. Yani kulluk etmeden, dini hayata girmeden olgunlaşmak mümkün değildir, çünkü başka yol yoktur.Fakat şüphe etmeyelim ki alışkanlık, görenek, gösteriş ve benzeri sebeplerle namaz kılıp, oruç tutmakla yüksek mertebeye çıkılmaz, kurtuluşa erişilemez.
Kuran'ı Kerim'de:
MUHAKKAK Kİ NAMAZ, İNSANI ÇİRKİN ŞEYLERDEN VE KÖTÜLÜKLERDEN ALIKOYAR.
(el-Ankebut, 45) buyurulmuştur. Şu halde düşünmek lazım, kıldığımız namazlar bizde aynı tesiri yapıyor mu? Kötülüklerimizi eksiltip içimizdeki karanlıkları dağıtıyor mu? Eğer cevap menfi ise, demek ki dini hayata girememişiz."
Bu dinde bilgili, ilgili, samimî olmak lâzım vesselâm! Bu FEVKALADE önemli meziyetlerle, öncelikle din adamlarını teçhiz etmek mecburiyetindeyiz. Çünkü onlar bu dini bizlere öğretecek, anlatacak, sevdirecek kapasiteye maalesef sahip değiller. Hatıralarından başka bildikleri ve konuştukları fazla bir şeyleri yok. Bilgili ve kültürlü olduğunu zannedenler ise, yıllar boyu bağırıp çağırmaktan başka bir şey yapmadılar. Kendilerine saygı duyup dinleyenlerin beyinlerini, din adına, daha iyi Müslüman olma adına kin ve nefretle... Doldurdular. Devam Edecek
 

HAYIR! HAYIR!.. DİN BU DEĞİL...(1)

Yazıma bir gerçeğin altını çizerek ve büyük harflerle yazarak başlamak istiyorum.".
Efendim, BENİM VATANIM, BENİM MİLLETİM, BENİM DEVLETİM ilâh. demeden -diyemeden- milleti millet, devleti devlet yapan mukaddes kavramları, en içten duygularla haykırmadan "BENİM DİNİM, BENİM PEYGAMBERİM .demek mümkün değil.. Çünkü Vatan, bize ait olmadan, başımızda DEVLET BABA bulunmadan "BENİM." "BİZİM.." sözcüklerini kullanmak-kullanabilmek- çok zor. Bu yüzden Müslüman'ın hayatında milli kavramların yeri ve önemi sandığımızdan çok çok büyük. Bunun için olsa gerek: İki cihan Nebisi:
"ELVATANU ELVATAN, HUBBÜLVATANI MİNELİMAN" demişlerdir. Vatan.vatan.Ahh vatan..her zaman her yerde vatan.Her şeyden önce vatan..İlla vatan.Çünkü;
VATAN SEVGİSİ İMANDANDIR.
Cenab-ı Resulün, 27 defa sefere iştirak etmelerinin sebepleri arasında vatan müdafaası da vardı. Bir başka ifadeyle, kutsal topraklara dört elle sarılıp; işte burası "BENİM VATANIM" deme ve orada sonsuza kadar nefes-alıp-verme arzusu mevcuttu.

Vatan Nedir, Ne Değildir.
İzninizle bu konu üzerinde biraz daha fazla durmak istiyoruz.
Dostlar,
İslam esaslarına göre vatanın taşıdığı mana o kadar büyük ve önemlidir ki, Kur'an-ı Kerim, VATAN EDİNME İLE İMAN EDİNMEYİ bir arada, hem de vatan sahibi olmayı öne alarak zikretmektedir. Yurdundan çıkarılan Mekkeli Müslüman Muhâcirleri sıcak aguşlarını açarak karşılayan ve onlara bir çok iyilik ve yardımlarda bulunan Medineli Müslümanlardan bahsederken Cenab-ı HAKK şöyle buyurur:
"ONLARDAN ÖNCE YURT VE İMAN EDİNMİŞ OLAN KİMSELER KANDİLERİNE HİCRET (göç) EDENLERE SEVGİ BESLERLER.(Haşr sûresi, âyet:9)
Evet yurt ve iman!....Bu iki nimetin sahibi olan insandan daha mutlu daha bahtiyar kim olabilir ki..
Yüce Rabbim, BİZİ BU DÜNYADAN VATANSIZ ÖLÜM SONRAKİ HAYATTA İMANSIZ BIRAKMASIN!...
"Vatan sadece bir toprak parçası değildir. Vatan bir milletin hem toprağı, hem maddi manevi kıymetlerinin bir hazinesidir. Mukaddesat bir ruh ise vatan onun bedenidir."
Bir başka âyeti kerimede Yüce ALLAH:" KUDRETLİ VE BASİRETLİ KULLARIMIZ İBRAHİM, İSHÂK VE YÂKÛB'U AN. ŞÜPHESİZ, BİZ, ONLARI, KATIKSIZ OLARAK YURDLARINI HATIRLAYIP; ONUN İÇİN ÇALIŞMALARI VE ONA HİZMET ETMELERİ İÇİN HÂLİS KİŞİLER KILDIK.(Sâd sûresi, âyet,45-46)
Merhum üstat Hasan Basri Çantay bu iki âyet-i naklettiğimiz gibi manalandırdıktan sonra bir de altına şöyle bir dip not koymuştur."Bu âyet-i kerimedeki (Edddâr)ı bir çok müfessir"âhiret yurdu" diye tefsir etmişlerdir. Halbuki bunda "ahiret" kelimesi ve kaydı yoktur. Lafız bizim verdiğimiz meâle daha uygundur. Burada vatan perverliğe de beliğ bir teşvik vardır. ALLAH'ü a'lem (H.Basri Çantay, C,2 S: 817)
Bu ayet-i kerimenin meâli şerifini geniş ve açık olarak şöyle ifade edebiliriz:"Ey Muhammed (sav.) ve ey Müslümanlar, kuvvet ve basiret sahibi olan İbrahim, İshâk ve Yâkûb Peygamberleri hatırlayın ve düşünün ki, biz âzimuşan onları, yurtlarını, hatırlama ve düşünme, dolayısıyla yurtlarını sevme ve onun için çalışma hâlisliği ile hâlis kıldık, siz de onlardan ibret alarak yurdunuzu hatırlayın ve düşünün, yurdunuzu sevin ve onun için çalışın Çantay'ın dediği gibi bu ayet-i kerimede "âhiret" kelimesi ve kaydı olmadığından, Hicret âyetlerinde olduğu gibi, burada da "dâr", (yurt) kelimesi doğrudan doğruya dünyadaki "yurt" ve "vatan" manasındadır. Çünkü "âhiret yurdu" kast edildiği zaman ikinci bir ek ile birlikte izâfet halinde, meselâ "Dârr'ul-âhireti" şeklinde veya "ukba" ve "âkibet" kayıtları ile beraber zikredilmektedir. Böyle olmayan yerlerde- ki Kur'an-ı Kerim'de çoktur- "Dâr" kelimesi tamamen "yurt" ve "vatan" manasına gelmektedir. Yukarıdaki ayet-i kerimede de böyledir. "Dâr" ve bununun çoğulu da "diyar"dır.
................
Evet değerli okuyucu, mukaddes kitabımız Kur'an-ı Mibin'de, bu iki âyeti kerimenin dışında, vatan ile alakalı daha bir çok ayet bulmamız mümkün. Evet Müslüman Türk için vatan; inanç ve imanın, ırzın ve namusun, ilmin ve irfanın, faziletin şeref ve onurun, hak ve adaletin, maddi ve manevi emanetlerin korunduğu yerdir. Bu kutsal değerlerin yaşatılıp korunduğu
yerde, yer de şüphesiz kutsaldır.
Bunun için şâir: demiş ki:

"Canı, cânânı, bütün varımı alsın da hüda,
Etmesin, tek vatanımdan beni dünyada cüda."

Sevgili kardeşlerim,
Anlatmaya çalıştığımız manada vatan, bizim canımızdır, her şeyimizdir. Toprağın altında bizim için bunca şehit, üstünde koca bir neslin kurduğu yüce bir medeniyet vardır. Vatansız kalmak veya vatanı kötü ellerde görmek, Türk Milleti için balığın sudan çıkması gibidir Onun için şairin aşağıdaki mısralarına canı gönülden" Âmin!..".diyoruz.

"Ya dağıt kimsesiz sürünü,
Ya vatansız bırakma ALLAH'ım!

Bizi sen, sevgisiz, susuz, havasız,
Ve vatansız bırakma ALLAH'ım!

Müslümanlıkla yoğrulan yurdu,
Müslümansız bırakma ALLAH'ım
(Arif Nihat Asya'dan)

Din Bir Bütündür.
Evet, "İSLAM BİR BÜTÜNDÜR. VATAN, MİLLET, DEVLET, BAYRAK. BU BÜTÜNÜN BAŞTA GELEN BİRER MUKADDES UNSURLARIDIR.
İşte bunun için;
Türk Milleti'ne, özellikle de Türk çocuklarına bu dini bu ulvi nizamı bir bütün olarak tanıtmak, öğretmek zorundayız.
Hayır! Bunu şu ana kadar yapmadık, yapamadık.. bugünde yapamıyoruz. Zira biz,. İslam Dinine tek taraftan yaklaşıyor ve ona sadece tek cepheden bakıyoruz. Bunun içindir ki, ondan İslam Dini'nden öğrendiklerimiz bizi ayakta tutmaya yetmedi. Bu Sebeple TÜRK MİLLETİ'NİN BİRLİK VE DİRLİĞİNİ, VATANIN BÖLÜNMEZ BÜTÜNLÜĞÜNÜ, DEVLETİN BEKASINI SAĞLAMAK HUSUSUNDA İSLAM ECZANESİNDEN KAFİ MİKTARDA İSTİFADE EDEMEDİK! .

Camilerde Verilen Vaaz ve Nasihatler
İşte camilerimizde sunulan vaazların hali..televizyon kanallarımızda din adına yapılan sohbetlerin kalite ve seviyesi. Peygamberimizin ve O'nun sahabelerinin hayatı...Ermişlerin-erenlerin yaptıkları.Hikayeler.hikayeler.Üç beş dakika içinde ifade edilebilecek bir meseleyi dakikalarca- ballandıra ballandıra-vurguluya vurguluya altını çize çize anlatma iştiyakı. Veya hastalığı.
Biraz önce mahalle camimizde merkezden verilen vaazda Hoca Efendi, Peygamberimizin hayatından bahsederken, şu iki örneği verdi. Bunlardan biri, İmam-ı Birgüvi,. Şanlı Resulünün karpuzu keserek mi yoksa kırarak mı yediğini bilmediği için, hayatı boyunca karpuz yememiş. Diğeri de Türk Milleti'nin çoban yıldızı olarak kabul ettiği Ahmet yesevi de, 63 yaşına geldiğinde, cihan Nebisinin bu yaşta vefat ettiğini düşünerek, O'na olan saygı ve sevgisinden ötürü, yaşamaktan utanmış kendisine toprağın altında bir yer hazırlatmış ve hayatının sonuna kadar orada toprağın altında yaşamış. Vallahi dostlarım, ne diyeceğimi ne söyleyeceğimi bilemiyorum.Ve bu anlatılanların doğru olmadığını düşünüyorum.İki cihan peygamberinin büyüklüğünü anlamak ve anlatmak için, bunlara bu verilen örneklere ihtiyaç olmadığını zannediyorum. Bir Ahmet Yesevi ki, yaşadığı devrin yıldızlarından biridir. Mensup olduğu toplumun ona su, hava, ateş kadar ihtiyacı olduğu bir zamanda elini-ayağını çekerek, kalemini kitabını terk ederek toprağın altında ne işi olabilirdi..Akıl, izan..bunun neresinde. "Utancından" dolayı toprağın üstün yaşamak istememiş. ALLAH..ALLAH.. Yahu toprağın üzerinde adam gibi yaşamak, beyinlerden beyinlere; gönüllerden gönüllere koşmak dururken, insanın ne işi olabilir aşağıda.. Dedim ya anlamıyorum..Anlatamıyorum...
O Peygamber ki; “İNSANLARIN HAYIRLISI, İNSANLARA HİZMET EDENDİR” derken..
İşte bunları düşündüğümde, din adına yazılan ve konuşulanların bir çoğunu aklım kabul etmiyor, kalbim, gönlüm vicdanım ret ediyor..Bir şey daha dikkatimi çekiyor. Efendim,Hz. Muhammed (sav) ALLAH'ın Habibi ve elçisidir.
Bizim de örneğimiz ve önderimizdir...İki cihan peygamberimizdir. Bu itibarla biz O'nu çok çok seviyoruz; kavli ve fiili sünnetlerini mümkün-mertebe yaşamaya ve yaşatmaya çalışıyoruz. O'nu, sevgili Resulü, yerde-gökte.dünyada ve ukbada kim sevmez ki.

HAYIR! HAYIR!.. DİN BU DEĞİL...(2)

          Bunları söyledikten sonra, şunu paylaşmak istiyorum. Her ne hikmetse, İslam dinini, yazan, konuşa ve öğretmek isteyenlerin bir çoğu, yazılarında ve sözlerinde daha çok şanlı Peygamberimize ve O'nun mübarek hayatlarına yer vermektedirler. . Sürekli ondan O'nun ahlakından, O'nun yaşadığı Asrısaadetten bahsetmeleri bunun bir göstergesidir.... Buna mukabil yüce ALLAH'a ve O'nun zatına ve sıfatlarına ve biz kullarına karşı olan ilgisine, sevgisine, merhametine vs. fazla yer verilmiyor.. Ne dersiniz?.. Bir diğer örnek. Camide veya cami dışında "MUHAMMED" (sav) geçtiğinde, hepimiz büyük bir şevkle salavatı şerife getiriyoruz. Bunun bir vecibe olduğu biliyoruz.. Fakat ALLAH(c.c.) ismi geçtiğinde aynı şeyi maalesef göstermiyoruz. Burada bir sessizlik, bir durgunluk göze çarpıyor. Galiba biz, bu konuda da" dengeyi" sağlayamadık. Bir başka örnek. Bu gün Türkiye'de kitapçılık piyasasında, sayılmayacak kadar iki cihan Nebisinin hayatıyla ilgili eser var. Buna karşılık yüce Yaratıcımızla alâkalı kitap yok denecek kadar az.. Acaba sahanın uzmanları buna ne dereler, ne söylerler. Bu konu, oldum-olası içimde bir ukdeydi. Daha fazla saklamak istemedim. Bunları söylerken rahat değilim. Yanlış anlaşılmaktan çekiniyorum. Korkuyorum....Yoksa Yüce HALIKK içimizi-niyetimizi..bunları ne maksatla paylaştığımızı bizden çok çok daha iyi biliyor ve görüyor.
Camilerimizde yapılan konuşmaların mutlaka yarısından fazlası Peygamber ve O'nun sahabelerinin hayatın ayrılmakta. Bunları duymaya, okumaya tabii ki ihtiyacımız var. Ama biz bunlarla birlikte başka konuları da bilmeye öğrenmeye muhtacız. İslam adına yapılan sohbetteler de hakim olan düşünce bu. Bunun dışında fazla bir şey yok bulamıyoruz. ALLAH'ın Dini ile ilgili yapılan konuşmalar, kaleme alınan yazılar-üç aşağı-beş yukarı hem bu minval üzere devam ediyor..
Kıssalar kıssalar... yaşandığı sanılan olaylar..
Tamam kardeşim, anladık. Diyelim ki bunlar.(aslında birçoğu sonradan uydurulan şeyler.) İslam Dini içinde yer almış önemli meseleler... Fakat benim dinim, bin yıldan beri, şan ve şerefle hizmetinde bulunduğum, bayraktarlığını yaptığım, sesini ve nefesini şarktan-garba; Doğu'dan Batı'ya taşıdığım nizamım yalnız bunlardan; -evirip-çevirip- allandırıp pullandırdığınız bu hikâyelerden teşkil etmedi ki.. Neden, bu dinin diğer başka kavramları üzerinde (Vatan, Millet, Devlet, Bayrak,Sancak ve Tarih gibi.) durmuyorsunuz?! Kur'an-ı Kerim'de ilim ve bilimle; teknik ve teknoloji ile alâkalı bine yakın âyet var. Kitap-ı Kerim 640 yerde (dolaylı- dolaysız)insandan bahsediyor. 450 civarında âyette de ahlâktan, edepten, haysiyetten- şereften, birlikten ve dirlikten söz edilmektedir.. Onda, mukaddes kitabımızda vatan, millet, tarih, devlet ile ilgili de çok sayıda mesaj var. Biraz önce birkaç tanesini gördük.. Biraz da bunlardan bu mübarek kavramlardan bahsetseniz olmaz mı?! Günah mı olur, bu millete vatanı tanıtsanız, milleti öğretseniz ve onun milletin birlik ve beraberliğinin önemi anlatsanız; Türk Devleti'nin ne gibi şartlar altında kurulduğunu, temelinde 450 bin şahidin kanı bulunduğunu kafalara -gönüllere perçinleseniz, dünya mı yıkılırdı.. Kurtuluş Savaşı'nın- Milli Mücadelenin muhteviyatından uzun uzun bahsetseniz..Mustafa Kemal Atatürk'ün ve O'nun silah arkadaşlarının bu milletin dini, dili ve mukaddesleri için neler yaptıklarını ve bu millete hür bir vatan ve bağımsız bir devlet bırakmak için nasıl fedakarlıklarda bulunduklarını ayrıntıları ile birlikte etraflıca takdim etseniz olmaz mı?!...Evet bir çoğunuz Atatürk'ün ismini ya ağzına almıyor, almak zorunda kaldığında dilinin ucuyla-zoraki- telaffuz ediyor.. Anlamadığımız,, farkında olmadığımız mı zannediyorlar. Niçin..böyle yapıyorsunuz?.Yoksa korkuyor musunuz, kimden?... Tabii ki TÜRK DEVLETİ'NDEN değil! O halde kimden- kimlerden. Cemaat liderinizden mi, büyüklerinizden mi?!. Söyleyin, hangi ağabey denilen bezirgandan, konuşun, gizlemeyin yutkunmayın, kimden. Yahu ULUSAL BAYRAMLARIMIZ' DA bile, milli değer ve kıymetlerimize ve TARİHİ şahsiyetlerimize temas etmemek için ne yapacağınızı şaşırıyor ve köşe-bucak kaçıyorsunuz!..
Sayın Diyanet İşleri Başkanı! Milli Bayramlarda, görevliler tarafından Cuma günü camide okunması için, kurumunuz tarafından hazırlanman hutbelerde neden daha çok milli kavramlara ve o günleri bize armağan eden Gazi Mustafa Kemal Atatürk'e daha fazla yer verilmiyor. Vaizler tarafında bu günler, milli Bayramlar takip edilmeli bu insanlar o gün ki sohbetlerinde adı geçen konu üzerinde yoğunlaşmalıdırlar.. Başka türlü bu dini ve bu dini oluşturan milli ve manevi kavramları bu millete tanıtmak, öğretmek ve dolayısıyla sevdirmek mümkün değildir.
Hayır, bunlar yeteri kadar yapılmıyor. Arada-sırada temas edenler olmuyor değil. Ama, yetmiyor. Çünkü bir kaç cümle ile üzerinden geçiliyor "tema edilmedi" denilmesin. Hepsi o kadar.

Dengeli Beslenme..

Beyefendi, bilmelisiniz ve mutlaka biliyorsunuz. "Dengeli beslenme" kavramı sadece biyolojik yapımız için geçerli değil;. İç dünyamız, ruh âlemimiz için de adı geçen kavramın yeri ve önemi oldukça büyüktür.
Bu itibarla İslam dinini bu millete öğretirken milli ve manevi mefhumları bir arada vermek zorundayız. İnsan beyninin ve kalbinin her ikisine de -aynı oranda- ihtiyacı var.. Bu gerçeği vaizlerinizin ve din uzmanlarınızın bilmek mecburiyetinde, olduklarını hatırlatmak isteriz.

Din Adamları, İslam Tebliğcileri

Hayır! Bunu yapmıyorlar. Niçin yapmadıklarını neden MİLLİ MESELELERE deyinmediklerini bilmiyorum bilemiyorum.. Her halde bunlar hakkında, yeterl bilgileri olmadığı için, İslam Dini'nin bu cephesi "milli cephesi" üzerinde durmuyorlar. İyi güzel de, niçin öğrenme ihtiyacı hissedilmiyor..Bu konuda kültür dünyamızda çok sayıda eser var. Bunlardan birkaç tane temin etseler, altını çize çize okusalar, bu mevzudaki eksiklerini gidermiş olsalar ve daha sonra öğrendiklerini beyinlerine ve gönüllerine yerleştirdikleri bilgileri cemaatleriyle dolu dolu paylaşsalar kötü mü olur, Beyefendi! . ALLAH'ın evi olan mübarek cami kürsülerinde ve televizyon ekranlarında konuşma imkânı bulan arkadaşlarımız mutlaka bu hususlara da dikkat etmek zorundadırlar..
Bunlar afakî şeyler değil..
Bu işi yapan, ilâhî nizamı insanlığa anlatan, yazan-çizen dostlarımızın kitaplıklarını gördüğümüzde, her defasında dinimiz, vatanımız, milletimiz ve devletim adına üzülmüşüzdür.. Çünkü Belli- başlı eserlerin dışında(ki bunların sayısı da yüzü bulmuyor) aralarında bir tane bile söz konusu hususlarla alakalı kitap yoktu. .Bu durum, her Türk münevveri gibi bizi de kara kara düşündürmektedir. Niye yok kardeşim, söyleyin o süslü-püslü raflara sıraladığınız kitaplar arasında niçin bir Ziya Gökalp'in, Seyit Ahmet Arvasi'nin, Osman Turhan'ın, Erol Güngör'ün, Cemal Kutay'ın, İsmail Hami Danışmend'i ve diğer Türk ve İslam büyüklerinin (Cümlesinin güzel ruhları şâd olsun) kitapları yok. Bir din, ilim, irfan(!) adamının evinde merhum Atatürk'ün NUTKU bulunmaz mı?!... Onu, okumadan, bu muhteşem eserle tanışmadan ondan yeteri kadar faydalanmadan Gazi Mustafa Kemal'i ve O'nun arkadaşları ile birlikte verdiği şanlı şerefli mücadeleyi nasıl tanır ve kimden öğrenebilirsiniz?!.. Alınan üç beş çeşit gıda ile "dengeli" beslendiğini söylemek sizce doğru mu. Bu kadar az bir bilgi birikimi ile bu dini, biz "ASRIN İDRAKİNE NASIL SÖYLETEBİLİRİZ?!..!" Beyler!
Bu mantıkla, bu kadar sığ ve yanlı beslenmiş bir beyin, bir gönülle (bizi affetsinler bunu pek mecbur kaldığım için. söylüyorum) dört ayaklı canlıları bile mutlu edemezsiniz. Edebildik mi?. İçinizde çağı yakalamış ülkelerde kalanlar ve oraları yakından bilen tanıyan insanlar var.. Dikkatinizi çekti mi bilmiyorum. Bu ülkelerdeki dört ayaklı canlılar son derece mutludurlar. Yağmurun altında, karın üstünde gece ve gündüz geviş getiren keyif yapan sığırları gördükçe, bizim hayvan dostlarımızı hatırlamışımdır. Bizimkilerin sırtları taş yarasından, karınları ve bacakları da kirden pislikten görülmüyor.. Böyle değil mi?...
Efendiler, insanı rahat bir hayat yaşayamayan ülkelerde, insan dışındaki canlılar da istedikleri gibi yaşayamıyorlar. Bu gerçeği, canlıların dışındaki şeylerde de görmek mümkün. İşte ormanlarımızdaki ağaçların hali. Onlar da aynen bize benziyor... kara ve kuru yara-bere içinde. Yüzlerinden düşen bin parça..
Sokak kedisi ve sokak köpeği kavramı sadece bizim vatanımızda var. Başka ülkelerde bunarı bulamazsınız, göremezsiniz.

HAYIR! HAYIR!.. DİN BU DEĞİL...-3-

Neden Sözümüz Tesir Etmiyor?...

Hep biz konuşuyor biz dinliyoruz...
Onlarca yıldan beri yazıyor ve konuşuyoruz.. İlgi alanımıza giren insanları, bir adım dahi ileri götüremedik..İslam Dini'nin temizliğe verdiği önemi bile onlara doğru dürüst anlatamadık, öğretemedik. Doğru değil mi söylediklerimiz..(Biraz sonra bunları çok daha geniş olarak paylaşacağız)" Biz bilmiyoruz ki, onlara öğretelim" dediğinizi duyar gibiyiyiz.. Sırtında temiz bir elbise, boynunda kravatı ve ayakkabıları pırıl pırıl, bir cami imamına ve bir müezzine, bir vaize rastladığımızda dünyalar bizim oluyor. Çünkü bu kimseler arasında böyleleri, -içiyle-dışıyla: giyim ve kuşamıyla; söz ve sohbetiyle; hal ve hareketi ile insana emniyet telkin eden ve dolayısıyla toplum tarafından sevilen sayılan yok denecek kadar az.
Çok mu zor, bunları uygulamak, güzel giyinmek, kibar ve zarif olmak..edepli ve terbiyeli bir hayat yaşamak çok mu zor, bilemiyorum..
Hayır! Güzel ve temiz giyinmenin, varlıklı olmakla alakası yok. Bu bir insanlık sanatıdır. Dikkat ettikten sonra, üç beş takım elbiseyi 15-20 yıl giyinmek mümkün. Nitekim de giyinenler var..İç dünyası karışık ruh alemi sağlam olmayan insanlar için dışı temiz tutmak; hal ve hareketi nezihleştirmek herhalde çok zor olmalıdır..Bütün mesele içe bağlı, beyne, kalbe ve bunların kaynağı olan ruha..

Devleti Kuran irade

Söz buraya gelmişken, TRT'de sahur programı yapan, değerli insan Doç. Dr. Emin Işık Bey'e birkaç cümleden mürekkep bir iki istirhamım olacak.
Sayın Işık, ben sizi, gıyaben tanıyorum. Geçmişte müşterek dostlarımız oldu..Onlardan" İYİ YETİŞMİŞ BİR TÜRK MİLLİYETÇİSİ" olduğunuzu dinlemiştim. Şimdiye kadar olduğu gibi, bundan sonra da Rabbim bu yolda DİN ve DEVLETE; VATAN VE MİLLETE hizmet yolunda size güç, size sabır ve size metanet versin..Ayrıca uzun ömürler diliyorum.
Efendim, itiraf etmeliyim, geçmişte, önemli beyin kaynaklarımızdan biri DEVLETİ KURAN İRADE isimli eseriniz olmuştur. Hacimde küçük, muhtevada büyük olan bu kitabınızdan oldukça faydalanmışımdır. Daha sonra da bu eserinizden yüzlerce dağıttık ve Türk insanının da okumasına vesile olduk..Biz bunu yıllar önce yaptık. Halen aklıma geldikçe mutlu oluyorum. Çünkü adı geçen kitaptan Türk Milleti'nin de azami derecede istifade etmiş olduklarına inanıyorum. (Not: Bunları, mezkur eseri Kalem Yayıncılık(1980) basmış ve bize kağıtçı Ahmet Bey(Niğde) den intikal etmişti) Sözü şuraya getirmek için bunları sizinle paylaşmak istedim.
Beyefendi, ailece biz, her sahurda TRT'yi açar ve TRT birde devam eden sohbetinizi ilgiyle takip ederiz. Şu an kadar seyircilerinizle doğru ve güzel olan şeyleri paylaştınız. Bunun için başta şahsınıza ve diğer değerli dostlarımıza buradan teşekkür etmeyi bir vecibe olarak telakki ediyorum.
Muhterem Işık, malum, Ramazan-ı şerifi yarıladık. İnanırımsınız, sabırsızlıkla "acaba DEVLETİ KURAN İRADE' ye söz ne zaman ve ne şekilde gelecek diye bekliyoruz. Ne olursunuz, biraz da şu millete, milli meselelerden bahsediniz. Galiba bunları Başta Türk'ün İslam Dini'ne yaptığı hizmeti ve bununla birlikte Vatan ve millettin; bayrak ve sancağın önemini ve bunların dinimiz İslam'daki yerini Ramazanın on beşinden sonrasına bıraktınız. Eğer kaçırmadıysam, şu ana kadar sohbetlerinizde, bu milli kavramlardan bir cümle bile geçmedi. Çok şükür, zaman zaman sizin ağzınızdan "TÜRK" sözcüğünü işitebiliyoruz. Hele, bir ara zatınızın" Biz Peygamberi de Türkleştirdik" demeniz, gerçekten de takdire şayandı. İçimden ve dışımdan birkaç kez:ALLAH sizden razı olsun muhterem Hocam" dedim.
Üstadım, şu son yıllarda biz bunları, bu mübarek sözcükleri din adına konuşan ve yazanların; vatan ve milleti idare eden birtakım iradenin ağzından duymaya, kaleminden okumaya hasret gittik. ALLAH ve LİLLAH aşkına söyleyin: Siz gitmediniz mi?!...
Mezkur kitabınızın önsözünde, büyük mütefekkir din ve bilim adamı, merhum Nurettin Topçu Beyefendi aynen şöyle diyordu:
"BU HAKİKATLARI AYDINLIĞA ÇIKARAN EMİN IŞIK, BU KİTABIYLA DİN ANLAYIŞININ ŞİDDETLE MUHTAÇ OLDUĞUMUZ GERÇEĞİNİ DE ORTAYA KOYMAKTADIR. O, DİNİ HAYATIN NE BİRTAKIM NAZARİYELER SİSTEMİNDEN, NEDE RUHSUZ HAREKETLERDEN İBARET OLDUĞUNU, BELKİ BÜTÜN HAYATA SERPİLMİŞ EBEDİ BİR RUH, BİR SELAMET VE GERÇEK SAADET KAYNAĞI OLDUĞUNU GÖSTERMEKTEDİR. BÖYLE OLUNCA BİZİM DÜNYAMIZLA DİNİN DÜNYASI ARASINDA İKİLİK YARATMANIN MANASIZLIĞI MEYDANDADIR.."
Siz de bahis mevzu eserinizin 22. sayfasında Milliyetçilikte Yönelişler ara başlığı altında şöyle diyordunuz:
Genel anlamda milliyetçilik, insanın kendi milletini sevmesidir. Anacak gerçek anlamda milliyetçilik, milleti meydana getiren maddi ve ruhi unsurlara değer vermek, bunların yaşaması ve gelişmesi için çalışmaktır. Milli değerlerin korunması esasına dayanan milliyetçilik, milli yapıyı yıkan ve yıpratan tehlikelere karşı koyma şuurudur. Bu özellikleriyle milliyetçilik, muhafazakarlık anlamına gelir. Canlı varlık nasıl ki, hayatını koruma içgüdüsüne sahipse, canlı bir varlık olan millet de her türlü iç ve dış tehlike karşısında milliyetçiliğe sığınır. Bundan dolayı ki, "Sen sensin, ben de benim." Anlayışına dayanan liberal bir zihniyetle milliyetçilik olmaz. Milliyetçilik muhafazakârlık demek olduğu kadar toplumculuk anlamına da gelir.
Milleti meydana getiren unsurlar(Bunlar din birliği, dil birliği vatan, millet, tarih, ve kültür birliği gibi 14 unsurdan oluşmuş milli ve manevi değerlerdir. (S.T.) tarihi oluşum içinde bir milletin hayatında nasıl yer almışsa o yönde geliştirilmelidir. Tarihi oluşum ve sosyal gerçekler göz önünde tutularak, milli birliğin kuruluşunda en büyük güce sahip olan temel unsurlara öncelik vermek icap eder.
Buna milliyetçiliğe yöneliş denir.
Fransız milliyetçiliği dil ve kültür birliğinden kuvvet alarak kuruldu. Almanlar soy birliğine, Amerikalılar dilek birliğine, İngilizler emek birliğine, Yahudiler soy ve din birliğine dayanarak milli birliklerini kurdular
..............
Türklere gelince; aralarındaki soy, dil ve kültür birliğine rağmen İslam'dan önceki göçebelik devirlerinde büyük bir siyasi birlik meydana getirememişler, uzun çabalar sonuncunda meydana getirdikleri de kısa ömürlü olmuştur. Çünkü göçebe hayatın şart ve zaruretleri büyük birlik oluşturmaya elverişli değildi. Buna rağmen milli birliğe yönelişi bakımından en müsait kültürlerden birinin Türk kültürü olduğu söylenebilir. O devirlerde genellikle Türk boyları birbirleriyle ve komşu kavimlerle sürekli savaş halindedirler. Ancak Türkler İslam'a girdikten sonra durum birden bire değişir. Din kardeşlerinin birbirleri ile savaşmasını kesin olarak yasaklayan İslamiyet sayesinde Türk unsurları birbirini yemekten kurtulup yabancı güçlerle mücadeleye yönelirler."
Tek kelime ile güzel bir yaklaşım doğru bir tahlil..Bu tespitlerinizin altına imza atmayacak Türk münevveri düşünemiyorum. Zatınıza bir kez daha şükranlarımı sunuyorum.

Üstat, bir defa daha rica ediyorum.
(DEVLETİ İ KURAN İRADE) isimli esirinizde, Türk Milletine sunduğunuz milli ve manevi kavramları gelin şu mübarek ayda sahur programında bir defa daha bu insanlarla paylaşınız.
Vallahi derim bu milletin şu ana kadar anlattıklarınızdan çok daha fazla bunları MİLLİ KONULARI duymaya, okumaya ve düşünmeye ihtiyacı var. Altını çizerek yapmaya çalıştığım bu tespite, "hayır öyle değil, siz yanılıyorsunuz "demeniz mümkün mü efendim?..
O halde;
Manevi konuların yanında milli meselelerimize de temas etmenizi. sizden ve yanınızda bulunan her iki Türk münevverinden; ve ayrıca davet ettiğiniz sahalarının uzmanı olan dostlarımızdan ALLAH ve Peygamber aşkına rica ediyoruz..
Oldu mu üstadım!
Geçiyorum..

HAYIR! HAYIR!.. DİN BU DEĞİL...(4)

Türkiyelilik..

Birileri, "Türkiyelik" diye bir kavram uydurdu... Bu kadar kötü, bu derce ilme, bilime, millet ve milliyete ve diğer bir ifadeyle Türk Milleti'nin birlik ve beraberliğine devletin bölünmez bütünlüğüne ters, aykırı bir kavramı nereden buldular, niçin buldular ve ne yapmak istiyorlar
bilemiyoruz (....) Bildiğimiz tek bir şey varsa, bu mantıkta olan insanların MİLLİ MEFHUMLAR İLE, MANEVİ KAVRAMLAR ARASINDAKİ BAĞLARI KIRMAK VE BİN YILDAN BERİ BİR ARADA YAŞAYAN TÜRK MİLLETİ'Nİ BÖLÜP PARAÇALAMAK İSTEYEN EMPERYALİST GÜÇLERİN ÂDİ VE ALÇAK EMELLERİNE ALET OLMAK..
Bu halk, doğu ve batılısı, güney ve kuzeylisiyle binlerce renkten, binlerce çiçekten ve binlerce özellik ve güzellikten oluşmuş tek bir millettir.. Adı da, sanı da TÜRK'tür ve ebediyete kadar da böyle kalmaya TÜRKOĞLU TÜRK olarak yaşamaya devam edecektir. Bunu, böyle bilmek ve bunun böyle olduğuna inanmak, Türkiyeliler.. diye bu milleti birbirine bağlayan milli ve manevî bağları dişleyen, tırnaklayan kuş beyinli insanların bilmesini isteriz. TÜRK MİLLETİ'nin -madde ve manada- bütünlüğünü korumak, kollamak ilâhî bir emirdir ve Tarihin bu millete yüklediği mukaddes bir görevdir bu hayır! hayır!....asla ve kat'a bu milletin parçalanmasına ve Türk devleti'nin yara almasına asla ve kat'a müsaade etmeyeceğiz. Hiçbir millet, hiçbir devlet ve ALLAH'ın gücünden başka hiçbir güç, hiçbir kudret bunu bize yaptıramayacaktır!!ALLAH'tan başkası bunu bize yaptıramayacaktır. Söz buraya gelmişken bir kez daha hatırlatmak istedik!!..... Şayet aklınızı başınızda ve vicdanınız kalbinizde ise, bunu unutmazsınız. Ve gereği gibi davranmaya çalışırsınız.
Beyler ve hanımlar.." DİN BİR BÜTÜNDÜR" Yüce Dinimiz İslam , bir çok milli ve manevî değerden müteşekkil bir kutsal nizamın ismidir. İçinde hem vatan vardır ve hem de millet. Hem devlet vardır(inanmış insanın hayatında devletin yeri ve önemi) hem bayrak ve de sancak. ( VELÂ RATBİN, VELÂ YAĞBİSİN İLLA FİKİTABİLMUBİN)buyurmadı mı Hz. ALLAH(c.c.).yerde- gökte; dünyada ve ukbada, yaş-kuru; canlı-cansız; maddî ve manevî ne varsa, ne kadar varsa cümlesi bu ilahi kitabın içindedir. O'nu tanımak ve tanıtmakla; öğretip ve öğretmekle mükellef olan insanların, halen, İslam sarayının dış kapısının anahtar deliğinden bakmış ve bu ulvi dinimizi oracıktan o küçük delikçikten tanımak istemiş olmaları ne büyük talihsizliktir ALLAH'ım!! Müslüman bir Millet için bundan daha büyük bir lütufsuzluk düşünemiyorum. Eyvah ki ne eyvah!....
Bilmeden, görmeden, anlamadan, İslam esaslarını, Milleti millet yapan değerleri, milli dinamikleri bilmeden, sevmeden ve tanımadan insanın, insanlığa hizmete talip olması kadar yanlış ne olabilir....
Dostlar,

Din adamı böyle de başka sahaların insanları çok mu farklı. İşte doktorlarımızın, öğretmenlerimizin, hukukçularımızın, siyasetçi ve ticaretçilerimizin durumu.
Dökülüyoruz, azizim dökülüyoruz vallahi...
Orta yaşlı doktorun önüne sağlık karnemizi bırakıyoruz..Biz daha ağzımızı açmadan:"Neyin var söyle!" diyor, hayır "demiyor" bağırıyor, azarlıyor.. ne olduysa bir anda adam, sesinin kat sayısını artırıyor.. Cevabımız şöyle oluyor:"Affedersiniz efendim, ilaç yazdıracaktık, lütfen şu isimli tabletten bir kutu yazar mısınız?" Vatandaşın tavrı bu. O, her yerde her zaman muhatabına, özellikle de milletinin aydınlarına hep böyle davranıyor.saygı ve sevgi içinde.. Hatta zavallı vatandaş, onlardan birine bir şey aktarmak istediğinde söze, sanki suçluymuş gibi "affedersiniz" diye başlar. Ahh vatandaş.ahh. Senin nedir bu haydut, haylaz.kendini beğenmiş yaratıklardan çektiğin.. Yahu millet olarak nedir bizim bu talihsizliğimiz. Yazık!...Yazık!...
Muhatabımıza benzememek ve onun gibi davranmamak için ölüp ölüp diriliyoruz.. Çünkü böyle bir tavrın cevabı bu kadar yumuşak olmaz, olmamalıdır. Ama buna mecburuz... Çünkü sırada bekleyen çaresiz hasta insanlar var. Eğer bay doktorun morali daha fazla bozulursa ve buna da biz sebep olursak; sıkıntımız katlanarak artacaktır. bekleşen hastalara belki de çok daha kötü davranacaktır.... Onun için "hak ettiği" cevabı vermiyoruz, veremiyoruz..Her yerde ve herkese karşı olduğu gibi burada da yine içimize atmak mecburiyetinde kalıyoruz. İnsan olmanın önemli şartlarından biri de, başkasını kendimizden çok daha fazla düşünmek ve kayırmaktır.
Ahhh bir bilseniz, bu kaba-saba adama ne kadar çok isterdim şunları söylemeyi: Bakın beyefendi, Türk aydını, dört ayaklı yaratıklara karşı dahi saygılı olmak zorundadır. Bir Tıp adamı için, sadece saygı da yetmez, ayrıca siz merhametli ve şefkatli olmalısınız! Bilmeniz gerekir ki, eğer hastayı yüzde elli tedavi eden ilâçlarsa, geride kalan diğer kısmını da doktorun hali, hareketi,..sesi-nefesi sıhhate kavuşturmaktadır.. daha neler ve neler..
Bu insanların(bilhassa da aydın geçinen karanlıkların), sert, haşin..kapa-sapa davranışlarından artık bıktık, usandık, yorulduk. Gına getirdik. Lânet olsun, böylesi insanlık anlayışına. Beğenmediğiniz, fakat girmek için kapısında beklediğiniz, AB ülke insanları, size herhangi bir şey söylemek istediklerinde, kılı kırk yarıyorlar, son derece dikkatli, ve temkinli..Özellikle de aydınlar kibar ve saygılı insanlardır. O insanları tanıdığım için hem mutluyum ve hem de mutsuz..
Onlar öylede niçin biz böyleyiz, anlayamıyorum.. kaldı ki biz insan olmakla birlikte Müslüman'ız. Bizim Peygamberimiz mübarek ömürler hayatlarında, emir ihtiva eden sözcük bile kullanmamışlardır. Getir!..götüre;al ve gibi.Şanlı Resul, çocuklara bile "sen" demez, "siz" diye hitap ederlerdi. Ne diyelim, ne söyleyelim kader utansın diyelim de bu faslı kapatalım.
Her ne hikmetse, biz utanmayı, sıkılmayı da hep kadere havale eder, ona yükleriz. İnsan utanmalıdır.. utanabilmelidir. Bilerek veya bilmeyerek herhangi bir yanlışlık yatığında üzülmeli ve vicdan azabı çekmelidir Hiç olmasa bu kadarını olsun yapmalıdır..İnsan bunları gördükçe,insanların insan dışı davranışlarıyla karşılaştıkça, bunlar onu, çaresiz bıraktıkça: insan gayri ihtiyarî "Bizden adam olmaz" demek zorunda kalıyor..
Evet bu sözcüğü biz de kullanıyoruz. Burada da bir kez daha tekrarlıyorum. Evet, bizden adam olmaz!!Olmadı ve olmayacak da. Nedir bu kepazelikler..Ülke adeta yangın yerine döndü. Sadece bugün değil, dün de böyleydi.. Dünün dününde de böyleydi.. Bu gün çok daha artı. Bizim bunda herhangi bir kusurumuz yok. Biz elimizden geleni fazlasıyla yaptık. Biz ömrümüzün üçte birini hiçbir maddî karşılık talep etmeden geçirmiş kimseleriz Başka ne yapabilirdik.
Dostlar, can, kan ve iman kardeşlerim;
Bu gidişle bu insanların düzeleceği yok! Hâşâ Gökten Hz. İsa inse ve bu milletin başına geçse, O'nun da (ALLAH'ın yardımı olmadan) yapacağı fazla bir şey yok. Evet, anlaşıldığı gibi; ben ALLAH'tan gelecek bir mucize bir fetih bekliyorum. Gelir mi gelmez mi orasını bilmiyorum? Mevla bilir. Mutlaka gelmelidir ve gelecektir de... Yeryüzünün, (özellikle de İslam âleminin) belkemiği, can damarı olan Türkler ve Onların kahraman yurdu kıyametin sabahına kadar ayakta kalmak -yaşamak- mecburiyetindedir. Aksi takdirde dünya temelsiz ve direksiz kalır. Benim inancım bu. Böyle inanmak mecburiyetindeyim. Başka türlü bu sevdayı nasıl koruyabiliriz.
Haydi hayırlısı...
"Tohum saç bitmezse toprak utansın,
Hedefe ulaşmayan mızrak utansın,
Üstada kalırsa bu öksüz yapı
Onun sürdürmeyen çırak utansın."

HAYIR! HAYIR!.. DİN BU DEĞİL...-5-

İyi ki Neticeden Sorumlu Değiliz.
Bilindiği gibi, bizler sadece çalışmakla mükellefiz. Neticeden sorumlu değiliz. Yüce HALIKK yarın Kıyamet gününde:"NİÇİN MUVAFFAK OLMADINIZ," diye sormayacak; neden aklınızı, kalbinizi bir arada kullanarak çalışmadınız diyeceke ve bizi hesaba çekecektir.
Aziz dostlarım,
Herkesçe bilindiği gibi, bu hayata gelmenin fırsatı insanoğlunun eline bir defa geçmektedir. Bunun için onu ALLAH'ın ikram ettiği bu fırsatı, yani sınırlı ömrümüzü ve sayılı nefeslerimizi çok iyi değerlendirmek durumundayız. Yoksa hem dünyamıza ve hem de ukbamıza yazık etmiş olacağız.
Evet, evet. Din Bir Bütündür.
DİN; milli ve manevi kavramların tamamından meydana gelen ilahi bir nizamın adıdır..
Dostlar, lütfen itiraf ediniz. Dinle alakalı bilgimiz çok az. Bunların yarıya yakını da maalesef sakat. Ne olur, gelin şu yüce Dinimiz İslam'ı yeniden yeni baştan ele alalım. Kalbimize beynimize en doğru şekliyle nakşedelim Hayatımıza hâkim kılalım. Gelin bunu, Azrail(as) kapımızı çalmadan "Haydi hazırlan! Gidiyoruz" demeden yapalım. Ne olursunuz, bu sözlerimizi dikkate alınız! Yarın çok geç olabilir.. Vallahi derim kardeşim, bunu yapmadan ALLAH'ın mukaddes dinini şanına uygun bir biçimde öğrenmeden, öğretmeden ve tatbikatını yapmadan her iki dünyada işimiz(şimdiye kadar olduğu gibi) çok zor olacak… Evet, evet, din bu değil. Değil yahu niçin bunu anlamıyorsunuz. Kabul etmiyorsunuz. Dinden anladığımız ve uygulamasını yaptıklarımız bu mukaddes nizamın yalnız bir parçasıdır. Geride dokuz yüz doksan dokuz başka parçalar vardır..Bugün etrafımızdaki insanlara,(aramızda aydınlar ve din görevlileri de vardı) ağaç dikmenin ve ağaca hizmet etmenin ve ormanları korumanın ibadet olduğunu anlatıncaya ve kabul ettirinceye kadar akla-karayı seçtik.İnanır mısınız,alnımızın damarı çatladı. Canlı ve cansızlara yüz çeşit faydası olan bu işin, yani ağaç dikip büyütmenin ALLAH'ın rızasına uygun bir hareket olduğunu ve sevabının da çok büyük olduğunu, Dinimiz İslam'da; "İBADETİ GAYRİMERSUME" kısmına girdiğini bile bu milletin aydınları bilmiyor. Çünkü anlatan ve yazan olmadı...Bu kadar küçük ve aynı zamanda önemi oldukça büyük bir meseleyi dahi bu millete öğretemedik!! Peki neyi öğrettik, sormak istiyorum, EY DİYANET MENSUPLARI!.. EY İLAHİYAT UZMANLARI!.. ve EY.. EY... Evet söyler misiniz bana, din adına bu millete ne öğrettiniz, neyi ne kadar öğrettiniz.. Maalesef bir avuç Onun da bir kısmı bozuk... En çok üzerinde durduğumuz şey Namaz. Biliyor musunuz? Müslümanların yüzde doksanı onu da, doğru dürüst bilmiyor. Ne şeklinden haberi var ve ne de ruhundan Görmüyor musunuz camilerde namaz kılan kardeşlerimizin halini. Adamın namaz falan kıldığı yok.. âdeta namaz ile savaşıyor. Eğilip-kalkıyor.. hoplayıp- zıplıyor; ne yapıyor ne ediyor belli değil. Sanki arakasından atlı geliyor.. Nefes nefese..harıl harıl.. ALLAH.. ALLLAH. Bu davranışıyla, başta namaza ve daha sonra da sağında ve solunda; arkasında ve önünde namaz kılan(?!) insanlara dünyanın en büyük kötülüğünü yapıyor.
Affedersiniz, şu kıçını devirip oturanlara ve yüzünüze aval- aval bakanlara ne dersiniz.
Suratında sakal, sakalı misafir eden yüz sanki beton azizim. Bir damlacık nur yok..Yahu düşünüyorum da eskiden büyüklerimiz böyle değildi. Onların yüzlerine baktığımızda içimiz rahatladı. Mutlu olurduk..Çünkü o yüzlerde bin bir çeşit ışık vardır.. Sakal onlara, o yüzlere çok yakışırdı. Yüzlerine gözlerine bin bir güzellik katardı. Ya şimdikiler. Ağaç efendim ağaç. Ne yapsanız, ne etseniz zerre kadar yumuşatamıyorsunuz.
Eskiler öyleydi, niçin bunlar böyle.
Evet, dostlar, eskiler dederimiz gerçekten dindar insanlardı. Şimdiki Müslümanlar ise dinci. Bu iki kavramın arasında yer ve gök kadar fark var.(Not: Büyük mütefekkir Yaşar Nuri Öztürk'ün bu sitede, bu konu ile ilgili mükemmel bir çalışması var. Onu bir defa daha gönül gözlerinizle ve yürek duygularınızla okumanızı rica edeceğim. Ne olur okuyun. tamtakır kupkuru olan şu beyinlerinizi ve yüreklerinizi biraz olsun besleyin, doyurun, sulandırın!!!)
ALLAH'ım Ne Olur, Sen Bize Sabır Ver.
Bir başka acı gerçek…
Her camiye gelen Müminlerden onda dokuzu ağız temizliğinden haberi yok.
Mübarek topraklara hac görevini yapmak için gelen Müslümanlardan on kişiden yalnız biri diş fırçası kullanıyordu. Dikkatinizi çekmek isterim. Bunlar medeniyetler diyarı olarak bilinen(ve hem de öyle.) AB ülkelerinden gelen cepleri de dolu olan insanlardı. İhtiyacını giderip, tuvaletten çıktıktan sonra sabun veya temizleyici herhangi madde ile ellerini doğru dürüst yıkayanların oranı da yıkamayanlara göre çok azdı. .Haydi buyurun. Müslüman bir millet için bundan daha büyük felaket olur mu??...Temizliğine dikkat edilmeyen ağızlardan etrafa yayılan ve insanları rahatsız eden pis kokular zulüm değil de ya nedir..
Oruçlunun ağzından çıkan koku cennet kokusuymuş..
Ne dediniz anlayamadım..Bir defa daha söyleyebilir misiniz?!....
Ne zamandan beri, insanları baştan-beyinden eden yemeden-içmeden kesen kokular cennet kokusu oldu bayım!!
Yapmayın.etmeyin ALLAH'tan korkun!!...
Cennet kokusu böyleyse, ya cehennem kokusu.Bu söz (benim ifade ettiğim anlamda) cennete ve onun bulundurduğu o müthiş kokulara da çok büyük bir saygısızlıktır.
Peki, o zaman kimse ağzını temizlemesin, dişlerini fırçalamasın... Çer-çöple dolu bir ağızla etrafa bol miktarda pis koku dağıtsın .Öyle mi..
Biliyor musunuz, bir çok inananlar, din adına onlarca yıldan beri yazdığınız, konuştunuz bu hususu duyduktan ve okuduktan sonra suyu bile ağızlarına almak istemediler, nasılsa cennet kokusuymuş dediler. Öyle ya mademki adamın ağzından çıkan koku, cennete aitmiş, cennet kokusuna benziyormuş buna niçin engel olmak istesin..Bırakın etrafına cennet kokusunu yayabildiği kadar yaysın. (Not: Yalnız su, ellerdeki canlıların ancak yüzde yedisini yok edebiliyor. Sabunla üç dakika yıkanan ellerde bu sayı, canlıların imhasında, yüzde seksen beşlere kadar yükseliyor.
Günümüz Müslümanlarının, yemekten evvel ve sonra ellerini sabunlayarak yıkayanların oranı da ne yazık ki yüzde onlarda-yirmilerde seyrediyor. Görmüyor musunuz evinize gelen misafirleri. Öyle zaman oluyor ki, onları banyoya ellerini yıkamaları için, sürükleyerek götürüyorsunuz. Suyu ağza alıp ağızda dolaştırmanın ise hiçbir faydası yok. Diş fırçası kullanmak şart..Tabii bunu da âdet yerini bulsun diye yapamamak lâzım. !) Olmaz böyle bir şey... Muntazaman bakımı yapılan ağzılar kokmaz, kokarsa da temiz ağızlardan çıkan koku insanı rahatsız etmez. Oruçlunun ağzından çıkan cennet kokusu çok farklı bir kokudur. (Bu sözlerimize, ağız kokusuna sebep olan birtakım hastalığı olan kardeşlerimiz dahil değildir. Onlardan özür dileyerek kendilerine bir hatırlatmada bulunmak istiyorum. Malum, bazı hastalıklar ağız kokusuna sebep olmaktadır. tedavisi yapıldığında koku-moku kalmıyor. Bir Müslüman'ın ruhî ve fizikî sıkıntılarını gidermek için gayret göstermesi, yani doktora gitmesi, doktorun tavsiyesine uyması ve ilâçlarını muntazam şekilde kullanması kendisi için hayırların en büyüğüdür. Aynı zamanda bu bir emri ilâhîdir.
Çünkü bu vücut -içiyle-dışıyla madde ve manasıyla- HAKK tarafından bize sunulmuş kutsal bir emanettir). İyi güzelde, bütün bunlar maddî ve manevî imkânlarla yapılabilecek
şeylerdir.
İçmek için doğru dürüst su bile bulamayan insanlar için bunları ifade etmek abesle iştigalden başka bir şey değil. Bir de bunları boş beyinlerden, sıfırını yitirmiş gönüllerden ve cebi delik deşik olmuş zavallılar zavallısı kardeşim insandan beklemeye hakkımız yok Evet dostlar, bütün mesele madden ve manen sağlam olmaktır. Vesselam.

.HAYIR ! HAYIR!.. DİN BU DEĞİL... (6)

Peki, Eğitim Adına Ne Yaptık Biz..

Düşünebiliyor musunuz aziz okuyucum,1400 kusur yıldan beri, Muhammed(sav) Ümmeti ağız-diş temizliğinin önemini bile öğrenmedi, öğretilmedi. bunu bile başaramadık...
Siz neden bahsediyorsunuz!!...
Bilindiği gibi; ALLAH'ın insanlığa gönderdiği ilahi mesajlardan ilki, "OKU!.."emridir. İkinci gelen mesajda "VESİYABEKE FETAHHİR"( Müdtessir suresi, âyet: 4.) Burada Yüce HALIKK: BEYNİNİ- KALBİNİ; İÇİNİ-DIŞINI; ÜSTÜNÜ-BAŞINI; EVİNİ-OCAĞINI VE KISACA MADDİ VE MANEVİ HAYATINI TEMİZLE, TEMİZ TUT diyordu.
Cenab-ı Peygamber,bir gece kalmak için misafirliğe giderken mutlaka yanında misvakını(o günkü diş fırçası)tarağını, aynasını vs. götürürlerdi. İşte O, işte O..işte biz..
Biz asırları O'nun ahlâkını yazmakla anlatmakla geçirdik. Peki, neyi ne kadar öğrettik?...İşte halimiz, her şey ortada...Daha el yıkam