TÜRK MİLLETİNİN NEVRUZ BAYRAMI KUTLU OLSUN

       
Asırlar boyunca yerleşim yerleri olarak özellikle suya yakın yerleri tercih eden ve kışın kışlaklarda yazında yaylaklarda yaşayan Türk kavimleri daima tabiatla iç içe, kucak kucağa toprağı kutsal bilerek ve ona, eşref-i mahlûkatın en değer verdiği bir varlık olan “Ana” ismini vererek yaşamışlardır. Bu sebepledir ki; Türklüğün yaşam felsefesi içinde "Baharın gelişi"nin önemli bir yere sahip olması kadar tabiî bir durum olamaz.
Yeryüzündeki bütün Türk Milleti için baharın müjdecisi, gece ile gündüzün eşit olması nedeniyle de tabiatın en adaletli günü olarak bilinen 21 Mart sevinç, umut ve berekete açılan bir kapı olarak nitelendirilerek bayram kabul edilmiştir.
Yeni gün anlamına gelen Nevruz kuzey den güneye, batıdan doğuya kadar uzanan engin coğrafyada yaşayan toplulukların pek çoğu tarafından yaygın olarak ve önem verilerek kutlanan bir bahar bayramıdır. Türk milletinin anlayışına göre bütün bayramların dinî ve millî bir inanıştan, o toplumu ilgilendiren ortak geleneklerden, duygu birliğinden ve tabiatın insanlar üzerindeki etkilerinden doğduğu kabul edilir.
Özellikle de Nevruz Bayramının Türk milleti arasında kardeşliği, birlik ve beraberliği, beraber hareket etmeyi ve Türk'ün ortak değerlerinin birlikte sahiplenilmesi açısından taşıdığı önem dolayısıyla mutlaka sıkı sıkıya sahip çıkılması gereken bir bayramdır. Bu bayram çok sathi olarak sonradan ortaya çıkartılmış bir olgu olmayıp Türk tarihinin derinliklerinden gelen bir ağırlığa da sahiptir.

Dünyadaki birçok yabancı kaynaklardan Kutadgu Biliğ'e, Kaşgarlı Mahmud'dan Bîrûnî'ye, Nizâmül Mülk'ün Siyasetname'sinden Melikşah'ın takvimine kadar, Akkoyunlu Uzun Hasan Bey'in kanunlarına kadar gelen bir çizgide Nevruz ile ilgili kayıtlar bulunmaktadır.
Ayrıca, Sivas hükümdarı Kadı Burhaneddin Ahmed, Safevi Türkmen Devletinin kurucusu Şah İsmail (Hataî), Osmanlılarda Sultan I. Ahmed ve Sultan Dördüncü Murad gibi hükümdarların, Mustafa Kemal Atatürk'ün; din adamlarımızdan Kazasker Bâki Efendi ve Şeyhülislam Yahya Efendilerin, şairlerimizden Kuloğlu, Pir Sultan Abdal, Kaygusuz Abdal, Şükrü Baba, Hüsnü Baba, Fuzulî, Nev'î Efendi, Nef'î, Nedim, Hüseyin Suad ve Namık Kemal gibi şairlerimizin Fatih devri vezirlerinden Ahmed Paşa'nın; Büyük Azeri şairi Şehriyar'ın ve büyük Türkmen şairi Mahdumkulu'nun uzun bir tarih boyunca Nevruz bayramını "Nevruziye" veya "Bahariye" diye adlandırılan şiirlerle kutladıkları ile ilgili bilgiler mevcuttur.
Türkiye'de yıllar yılı ihmal edilen Nevruz Bayramı Türkiye'deki bölücü fraksiyonların istismar etmesinden sonra 1991 yılında bayram olarak kutlanmaya başlandı. Oysaki; Batı Türkistan Türk Cumhuriyetlerinden önce Türkiye'nin sahip çıkması ve bütün Türk dünyasında bir millî bayram olarak kutlanmasına öncülük etmesi gereken bir bayram idi.
Türk kültüründen kaynaklanan Ergenekon-Nevruz Bayramı, her yönüyle Türk gelenek ve görenekleriyle zenginleşmiş temeli beş bin yıllık Türk tarihine dayanan millî bir bayramdır. Ergenekon destanında demir dağların eritilmesi için yakılan ateşin günümüze kadar devam edip gelen harareti bu gün Türk Milletinin yüreğinde diriliş, dik durma ve bağımsızlık ateşi olarak yanmaya devam etmektedir. Bu ateş, hiç sönmeden binlerce yıl yandı bundan sonrada dünyadaki Türk düşmanlılarının bütün engelleme çalışmalarına rağmen daha nice bin yıllar boyunca yanacaktır.
Nevruz geleneğinin hiç bir dinî inançla alâkası olmayıp, İslâmiyet'ten çok öncelere dayanan bir Türk geleneği olduğu bilinmelidir.
Asırlar boyunca bütün Türk topluluklarının aynı coğrafya üzerinde ve aynı sistem içinde birlikte yaşamamalarına rağmen Nevruz'un bütün Türk dünyasında aynı tarihte kutlanması Nevruz'un Türk milletinin bayramı olduğu gerçeğini perçinleyen en önemli bir göstergedir.