AİLE   UYGUR MUTFAK KÜLTÜRÜ Buhar Tenceresinde Pişenler Yutağza Malzemeler: 4 Su bardağı un 2 yemek kaşığı tereyağı 1 Çaybardağı sıvı yağ 1/2 küp maya 1 tutam tuz   Yapılışı: Birinci kalite una tuz ve maya ilave ederek ılık suda kulak memesi yumuşaklığında bir hamur elde edin. Hamuru mayalanması için bir süre bekletin. 12 ila 14 parça yapıp yağlayıp yassıladıktan sonra, parmaklarınızla açarak içine eritilmiş tereyağı ve sıvı yağ karışından yeteri kadar sürüp, olabildiğince inceltin, tülbent gibi incelen hamura yine yağ sürdükten sonra, arz ederseniz bir tutam foy serpiştirip ir ucundan sararak rulo yapın. Diğerlerini d aynı işlem yaparak kendi ekseni etrafında sarın, üzerinden bastırarak buharlı tencerenin yağlanmış, tepsisine dizip, kaynamakta olan yarıya kadar su doldurulmuş tencerenin buharında yirmi dakika pişirin, çeşitli sebze yemekleri ve sosların yanı sıra, çorba ve salatalar ile servis yapın. KAYNAK: Nur'âlâ GÖKTÜRK Geleneksel Doğu Türkistan Uygur Mutfak Kültürü İsteme Adresi: İstiklâl Gazetesi: 0352 338 58 97 E-posta: istiklal@istiklalgazetesi.com.tr     İstiklâl Mücadelesi (20) Azimet Özgürlük ve Bağımsızlık Gözyaşları İle Elde Edilemez Merhum mücahit, kahraman şehidimiz Zeydin Yusuf ve onun silâh arkadaşları din, vatan ve millet için kendinden bin kat daha güçlü düşmanla karsılaşıp şehit oldular. Cihat etmenin, şehit olmanın destanıni yazdılar. Bu inkılâptan sonra Doğu Türkistan halkı bağımsızlığı yeniden düşündü ve kendini düzene koydu. Vatanın şerefini, milletin gururunu korumak için Barın'ın yolunu seçmekten başka yol olmadığını iyice anladı. Ama insan kasapları küçük bir köyden birkaç yüz veya birkaç bin insanin çıkıp ta Çinlilerin yüzüne tükürmesine memnun olmadı. Hatta pek çok akli basında vatansever görünen kişi de "yumurtayı tasa vurmanın faydası yok, silahlı inkılâp netice vermez, hepimiz ölüp gir deriz, milletin basına daha da çok musibet gelir" diye teslimiyetçilik fikrini öne sürdü. Onlara soruyorum: "Milletimiz kurbanlık koyun gibi sakin durduğunda mı çok öldü yoksa eline silâh alıp karşılık verdiği zaman mı? Ölümü beklediğimiz zaman mı basımıza çok musibet geldi yoksa ölümden kendimizi koruduğumuz zaman mı? Düşman Önünde köle gibi basımızı eğip durduğumuz zaman mı itibarımız oldu yoksa yiğitçe basımızı dik tutup gururla düşmanın gözüne baktığımız zaman mı?" Öncelikle bunları düşünmemiz gerek. Tarihi, Özellikle yakın tarihi iyi bilmemiz lazım. Özellikle komünistlerin yurdumuza ayak bastığı su son 50 yıla yakın zamanda olanları iyi tahlil etmemiz lazım. Biz ne zaman güçsüz ve yumuşak olduysak düşman vahşîleşti. 1949 yılının sonunda işgalci komünist ordusunun komutanı Vangcin "Biz Sincian halkına borç ödemeye geldik. Gomindan'in yaptığı zulmün borcunu biz ödeyeceğiz" demişti. "Sincan'a yârdim" sloganıyla gelmişti. Komünist ordusu Doğu Türkistan'a girmeden Önce onlara Doğu Türkistan halkının Örf âdetine saygısızlık gösterenlerin cezalandırılacağı söylenmişti. Gerçi Doğu Türkistan Cumhuriyeti'nin önemli liderleri uçak kazasıyla öldürülmüş olsalar da kalan millî ordu memurları Çinliler tarafından hakikaten hürmet görmüşlerdi. (Devam Edecek)